Kalemimden dökülenler..........

Tavsiye : 1453 Panoramik Müzesi

2012-02-12T14:47:00.000+02:00

Bu hafta sonu 1453 Panoramik Müzesine gittik.

Panoramik 1453 müzesinden sizlere mutlaka bahsetmeliyim. İstanbul Belediye'sinin hakkını yemeyelim, ellerinden geldiğince reklamlarını yaptılar, billboard'lara, köprülere tanıtım panoları koydular ama yine de en azından ben çevremde kimsenin gittiğini duymadım. Geçen gün bir iş için Yeni Bosna'dan dönerken, E5 üzerinde 1453 Panoramik Müzesinin Topkapı çevresinde işaretini görünce, Cumartesi gitmeyi kafaya koydum, Pınar ile de paylaşınca hadi gidelim dedik.

İyi ki de demişiz. Yurt içinde de, yurt dışında da elimden geldiği kadar müzeleri gezmeyi seviyorum, bir kaç panormaik müze de gezdim, benzer bir tanesini Anıtkabir'de de yapmışlardı ama 1453 çok farklı. Öncelikle, muhteşem bir sanat esrei ile karşı karşıyasınız. 3.000 metrekarelik bir alanda 360 derecelik bir resim ve 3 boyutlu. bu 3 boyutu yaşatabilmesi içinde resime durup baktığınız yerden resim arası 14 metre mesafede.

Dünyada 30 tane Panoramik Müze var, en etkilisi Waterloo Müzesiymiş. ama 1453 müzesinin diğerlerinden bir farkı var, dünyada hem yatay, hem dikey olarak tam bir panorama özelliği olan bir başka müze yok. Yani Türkiye'deki bu İstanbul'un 1453 fethi panoramik müzesi Dünyada bir tek.

2005 yılında başlanan ve sekzi sanatçı ile gerçekleştirilen bu müzenin tamamlanması tam 3 sene sürmüş. Bu sanatçıların da ellerine sağlık, muhteşem bir eser kazandırmışlar. Panoramik görüntüler ve 3 boyut o kadar güzel işlenmiş ki, inanın savaşan her askerin yüz ifadesinden tutun da, o an yaşadığı dehşete kadar hepsini görebiliyorsunuz.

Ve o muhteşem, yıkılamaz denilen surları Fatih'in nasıl yıktığını görüyorsunuz. Ben şahsen çok ama çok beğendim, Facebook'ta fotoğraf ve videsounu paylaştım. Arkadaşlarıma gitmeleri konusunda elimden gelen tavsiyeleri yaptım, bloguma da yazmak istedim. gerçekten görülmesi gereken bir yer olduğunun altını tekrar çizmek isterim.

Yarın da Van Gogh hakkındaki görüşlerimi yazacağım.

Sevgilerimle,
Haluk
12.02.2012 14:30

Demir Lady, Meryl Streep ve Oscar goes to ....

2012-02-08T22:34:00.000+02:00

Geçen sene yine bu zamanlar Oscar Ödüllerine aday olan filmleri izlemiş ve favorimin ZORAKİ KRAL filmi olduğunu, en iyi erkek oyuncu ödülünü de Colin Firth'in alabileceğini yazmıştım. İkisi de tuttu.

Bu akşam Demir Lady filmini izledim, Dünya siyasetinde bir zamana damga vuran Avrupa'nın ilk kadın başbakanı Margaret Thatcher'in yaşamının anlatıldığı film. Bu sefer film için Oscar adayları arasında pek şansı olduğunu sanmıyorum ama Meryl Streep'in Oscar ödülünü kazanacağını düşünüyorum. Muhteşem bir oyunculuk sergilemiş gerçekten.

Sizin de belki dikkatinizi çekmiştir, geçen sene Zoraki Kral, bu sene Demir Lady. İngilizler tarihlerini çok iyi bir şekilde beyazperdeye aktarıyorlar. Sanırım yakın zamanda Churchill'in yaşamını anlatan bir film seyredebiliriz. Neyse biz gelelim sayın Margaret Thatcher, yani Demir Lady'ye.

Film gerçek bir başarı öyküsü, gerçi siyaseti ve başarısı konusunda hem Dünya, hem İngiltere hala tam bir karar verebilmiş değil. Başarılı mı? Başarısız mı? Yalnız sadece filmi seyretmekle kalmayın, çünkü belli başlı olaylara yer verse de film genellikle bazı noktalara değiniyor. Demir Lady'nin hayatını kısaca vikipedi veya bir başka ortamda mutlaka okuyun derim.

Özellikle 2 Nisan 1982 de başlayıp sadece 72 gün süren ve 14 Haziran 1982 senesinde biten Falkland Savaşı filmde önemine değinilse de, 1980 li gençliğin çok iyi anımsayacağı bir savaştır. İngiltere neresi, Arjantin neresi. Arjantin'in dibindeki Falkland adalarının Arjantin tarafından istilası üzerine ta İngiltere'den çıkartılan filolarla kazanılan ve her iki tarafın da ciddi kayıplar verdiği bir savaş. Ama Demir Lady için sonucu büyük siyasi başarı getiren bir savaş. Zaten bütün savaşlar öyle değil midir?

Filmde çok net anlayamıyorsunuz ama biraz google'da araştırma yapınca daha net çıkıyor, Margaret Thatcher aslında siyasette pekte görülmeyen bir şekilde Başbakanlık'tan ayrılıyor. Muhalefetin isteği veya çabasıyla değil, kendi partisinin içinde, kendisine karşı kurulan komplo ile istifa noktasına geliyor. Sanırım bu da siyasetin bir parçası, bizler de Türkiye siyasetinde benzer şeyler görüyoruz.

Özetle, ben filmi ama filmden çok Meryl Streep'i inanılmaz beğendim. Fakat bir şey garibime gitti. Koskoca İngiltere Demir Lady rolünü oynayabilecek bir İngiliz bulamamışta Amerikalı Meryl Streep'i neden tercih etmiş acaba?

Sevgilerimle,
Haluk
08.02.2012 22:00

Yerli Paranomal Activity ....Karadedeler Olayı

2012-02-05T17:11:00.000+02:00

Karadedeler Olayı filmini ilk aldığımda hakkında hiç bir bilgim yoktu, bir haftadan fazladır da bir türlü o filme sıra gelmedi. Nihayet geçen akşam izledim, hatta tabiri caizse nefes bile almadan izledim.

Filmin başında sadece bilgi verildi, sonra bir belgesel tarzında çekimler gösterilmeye başlandı, oyuncu kadrosu falan verilmedi, film bittikten sonra da verilmedi ama zaten filmi seyrederken bir oyuncu kadrosu olmadığını hissediyorsunuz.

Neyse filmi seyretmeye başladım, tam bir gizem, Paranormal Activity tarzında bir film. Kamera üzerinden çekilen bir film fakat sahneler o kadar inandırıcı ki, rol yapılmadığı o kadar belli ki, film biter bitmez google'dan sorguladım.

Olay çok ilginç, google'da KARADEDELER OLAYI diye sorguladığınızda karşınıza gelen tüm belge ve açıklamalar olayın gerçek olduğu konusunda sizi biraz daha ikna ediyor. Örneğin vikipedi, bakın neler yazmış.

" Karadedeler Olayı, 16 Eylül 2011'de vizyona giren Türk gerilim, gizem ve korku filmi. Hikâyesi ve çekim tarzı ile Blair Witch Project ve Paranormal Activity'nin bir benzeri olan filmin yapımcıları filmde geçen olayların 1989 yılında çekilen amatör videoların bir araya getirilerek oluşturulduğunu açıklamıştır. Dolayısıyla bu yapımın bir kurgu değil, belgesel film olduğunu savunmaktadırlar. "

Olay hakkında biraz daha detaya girecek olursak;

" Film 1989 yılının ocak ayında meydana geldiği iddia edilen bir olayı konu alır. O ay haber ajansları K... ilinin D... köyünde köylülerin hava karardıktan sonra cinî varlıklar gördüklerini ve o günden sonra havanın kararması ile köylülerin korkudan sokaklara çıkamadıklarını haber geçmiştir. Bu haber o dönem gazetelerin küçük bir bölümünde küçük puntolar ile yayımlanmıştır.Bu olay aynı günlerde okuldan yeni mezun olmuş bir gazeteci olan H. B.'nin de ilgisini çekmiş ve genç gazeteci olayı araştırmak için D... köyüne gitmiştir. Köyde onbir gün geçiren H. B. köye vardığında köylüler ile röportaj yapmış ve bu röportajları kamerası ile kayda almıştır. Röportajları sırasında köylüler esrarengiz varlıklar gördüklerini ifade etmişler ve genç gazeteciyi köyde kalmaya ikna etmişlerdir. Fakat köyde geçirdiği süre zarfınca hiçbir anormal olay ile karşılaşmayan H. B. köyden ayrılmaya karar vermiş, fakat köylülerin ısrarı üzerine kamerasını köydeki 14 yaşındaki bir çocuğa bırakmıştır. Çocuk eğer köyde olağandışı bir şey olursa kamerayla kaydedecek, daha sonra da kasetleri gazeteciye verecekti. Gazeteci köyden ayrıldıktan üç gün sonra gece vaktinde sivil giyimli dört jandarma tarafından İstanbul'daki evinden köyde çektiği kasetler ile birlikte alınarak L... ilçesinin jandarma komutanlığına getirilmiş ve Jandarma Komutanı Kıdemli Yüzbaşı A. S. tarafından sorgulanmıştır.

Kamera ile kaydedilen sorgunun nedeni köydeki üç evde yaşayan yedi kişinin kısmen parçalanarak öldürülmesi ve bir evin duvarına Arap alfabesi ile H. B.'nin isminin kan kullanılarak yazılmasıydı. Ölen kişiler arasında H. B.'nin kamerayı bıraktığı çocuk da bulunmaktaydı. Meydana gelen bu olay bölge halkı arasında korku ve paniğe yol açmaması için olay köylülere bir cinnet vakası olarak aktarılmıştır. Cenazeler sadece köylülerin ve jandarmanın katılımıyla büyük bir gizlilikle köy mezarlığına defnedilmiş, köylülerin çoğu ise bu olaydan sonra köyü terk etmiştir.Sorgusu tamamlandıktan sonra serbest bırakılan H. B.'nin giysileri, botları, not defteri ve kişisel eşyaları 3 Şubat 1989 salı günü D... köyünün civarındaki ormanda bulundu; kendisi ise asla bulunamadı. H. B.'yi sorgulayan Yüzbaşı A. S. ise bu olaydan bir sene sonra eşinden boşandı ve psikolojik bir rahatsızlıktan dolayı malulen emekli oldu. Yine ayni sene İstanbul’a yerleşerek tedavi görmeye başladı. 2006 yılında 59 yaşındaykense geçirdiği bir bunalım sonucu kendine ait silahla başına tek el ateş ederek intihar etti. Yüzbaşının kızı S. F. babasının ölümünden sonra özel kasasını açmış ve kasa içerisinde üç zarf bulmuştur. Zarfların bir tanesinde siyah beyaz fotoğraflar diğer ikisinde ise kayıp gazeteci H. B.'ye ait bir not defteri, 1989 yılına ait gazete kupürleri ve üç adet video kaset vardı. Kasetlerin üzerinde yazan tek şey; "Karadedeler Olayı 1989"du."

Bence filmi seyredin derim ....

Sevgilerimle,
Haluk
05.02.2012 17:00

Bu nasıl bir adalettir arkadaşlar?

2012-01-31T15:53:00.000+02:00

Geçenlerde bir haber vardı, dinleyenler anımsar, dinlemeyenler içinde ben anlatayım.

Haber, genç bir adama ait, kardeşine bakabilmek için hapise girdi diyordu. Tamam bir çok benzer hikaye dinlemişsinizdir, ama bu gerçek bir dram. Gencin birisi, adı Özgür Uygun hakime hakaret ve polise mukavemet suçundan ceza evine giriyor ve 17 sene hapse mahkum oluyor, sonra nasıl olduğu belli olmayan bir şekilde merdiven boşluğundan düşüyor ve ameliyat üstüne ameliyat oluyor, sonra felç geçiriyor ama sonuç değişmiyor, bugün yatalak bir hasta konumuna düşüyor, yani kendine bakmaktan aciz.

Şimdi yatalak bir hastaya nasıl bir tedavi uygulanır? En azından hastanede bakımı yapılabilir falan, HAYIR. Türk adaleti sağlanması gerek ve felçli genç tekrar ceza evine gönderiliyor. Düşünebiliyor musunuz, yatalak, hiç bir şekilde başının çaresine bakamayan bu genç adam tekrar ceza evine konuyor. Aile perişan, nasıl bakacaklar? Kim bakacak? Göz göre göre ölüme terk.

Adalete başvurulardan da olumlu sonuç alınamayınca, kardeşlerden en küçük olan, evli ve çocuklu Soner Uygun kardeşinin bakımı yapabilmek için hapise giriyor ve hiç bir suç işlemeden, karısını, çocuklarını bırakıp kardeşinin bakımını üstleniyor. Bütün zamanını ona bakarak geçiriyor ve Özgür'ün en azından benim bildiğim hiç bir şekilde düzelme ihtimali yok.

Ya bu nasıl bir adalet sistemi? Bu nasıl insanlık, bu nasıl bir çağdaşlık göstergesi? Yani olayın neresinden tutsanız elinizde kalıyor. Bu gencecik insanlara yazık değil mi? Yatalak bir genci ceza evinde tutmanın kime ne faydası var, hadi tuttun, bari bakımına yardımcı ol, hadi onu da yapmadın, kardeşine izin ver her gün girsin çıksın, o da yok. Normal ceza almış bir mahkum gibi yaşıyor kardeşi, hafta sonları ve izin dönemlerinde görebiliyor çocuklarını ve eşini.

Ben bu ilerleme raporlarından, çağdaş Türkiye mesajlarından anlamıyorum, bu olayı kimin önüne koyarsanız koyun, size o ülkenin adaleti hakkında düşüncesini söyleyecektir.

Sevgilerimle,
Haluk
31.01.2012 15:30

Dubai gezisinden notlar ....

2012-01-28T09:23:00.000+02:00

Arabhealth fuarı için ilk defa gittiği Dubai'yi gerçekten çok beğendim. Gerçi, yarım gün ve bir kaç akşam boyunca gezebildiğim için belki çok fazla yerini görmüş olamayabilirim ama gezilebilecek bir çok noktasını gezdiğimi düşünerek sizler ile paylaşmak istedim.

Öncelikle Dubai, yedi emirlikten oluşan Birleşik Arap Emirlikleri'nden en zengin olanı. Bugün ,için yaklaşık 4 milyon nüfusa sahip ve hemen hemen her ülkeden insanların yaşadığı bir yer haline gelmiş.

Emirliğin başında Şeyh Muhammed Raşid el Maktum bulunmakta. Halkı tarafından çok sevilen bir şeyh ve çılgınca projeleri ile tanınıyor. Hala da çılgınca projelerine devam ediyor.

Dubai'nin para birimi Dirhem, 1 Dolar = 3.67 Dirhem, 1 TL = 2,04 Dirhem. Yani sizin için en kolayı, Dubai'ye gittiğinizde AED olarak gördüğünüz fiyatları 2 ye böldüğünüzde o kadar TL ediyor.

Dubai'de her şey bir ana cadde üzerinde, adı Şeyh Zayed caddesi. Bu cadde üzerinde onlarca devasa bina bulunmakta ve tabi binlerce dükkandan oluşan alışveriş merkezleri bulunmakta. Bu caddenin bir kaç cadde paralelinde ise en fazla iki katlı şehir evleri bulunuyor. Aslında bu devasa binaları yürüyerek gezebilmeniz mümkün, çünkü hepsi dip dibe. Yani Şeyh Zayed caddesini yürüyerek gezerek Dubai'nin üçte birini görebilirsiniz.

Bu cadde üzerinde bulunan Dünya Ticaret merkezi yılın hemen hemen her gününde fuarlara ev sahipliği yapıyor. Bu fuar katılımcıları ve ziyaretlerinden de oldukça büyük gelirler elde ediyorlar.

İkinci bölümü yaklaşık yirmi dakikalık bir taksi ile gidebileceğiniz Jumeyra bölümü.

Burada Dubai Marina ve herkesin anımsayacağı Dubai'nin kendi inşa ettiği Jumeyra Palmiye adası ki şu anda yerleşim olan adadan daha büyüğü de yapılmakta ve artık Dubai'nin simgesi haline gelmiş olan Dubai Jumeyra Oteli, yani Yelken otel var. Bu bölge oldukça zengin ve yine onlarca devasa binalardan oluşuyor.

Bu binaların bir çoğu yerleşim olarak kullanılıyor, benim görebildiğim en kısası 30 35 katlı binalar.

Üçüncü bölümde eski Dubai dedikleri Deidra kısmı, burada tarih biraz daha fazla, eski evler, eski Dubai şehri var. Çok fazla devasa binaların ve alışveriş merkezinin bulunmadığı bu bölümde en önemli yer Dubai Creek. Yani Dubai'nin kendi içindeki minik körfezi. Bir kanal gibi üzerinde gezi yapılabiliyor. Kendiniz tekne kiralayabiliyorsunuz, tekne 1 saatliğine 100 AED alıyorlar. Vakti olanlar için bence tercih edilmesi gereken bir gezi olmalı.

Kanalın her iki tarafında en eski gemilerden, en modern binalara kadar bir çok deniz vasıtası görebiliyorsunuz. Aynı zamanda bizim Kapalıçarşı gibi bir çarşısı da bu kanalın Deidra tarafında bulunuyor. Burada ne ararsanız bulabildiğiniz gibi özellikle emitasyon saat, çanta, t-shirt, gözlüklerin satıldığı yer. Kendinize emitasyon bir Rolex veya Gucci çanta almak isterseniz gideceğiniz yer burası olmalı. Bunlar açık dükkanlarda satılmıyor, çarşının ara sokaklarında kısa bir turdan sonra bir binanın ikinci, üçüncü katlarındaki dükkanlardan alabiliyorsunuz. Fiyatları 50 USD'dan başlıyor.

Alkol olayı burada ilginç bir şekilde yerleştirilmiş durumda. Normalde bırakın alkol almayı, taşımanız bile yasak. Ancak, sadece OTELLER içinde içilebiliyor. O yüzden de Dubai'deki bütün otellerin en az bir tane barı, restoranı var. Herkese açık olan bu bar - restoranlar da alkol alabiliyor, dans edebiliyorsunuz. Bir çoğunda sigaranın serbest olduğu alanlar var, barların hepsinde sigara içiliyor. Barlar hep kalabalık, hafta içi veya hafta sonu diye bir ayrım yok. Ne zaman gitseniz kalabalık, özellikle barlarda uzak doğulu kadınların çokluğu dikkat çekiyor.

Alış veriş merkezleri çok fazla, tabi bunlardan en önemlisi ve kalabalık olanı Burj Halifa, yani Dubai Mall. 30.000 dükkan, denizin altına indiğiniz akvaryum ve Dünyanın en uzun binası - yani 828 metre - tepeden seyretme olanağınız var. Biz gitmeye çalıştık ama biletler günler öncesinden alınıyormuş. O yüzden burayı gezmek ve 828 metreden Dubai'yi seyretmek istiyorsanız önceden rezervasyon yapmanız gerekiyor.

Yine fıskiyeler ile yapılan showu seyretmek istiyorsanız Burj Halifa'ya gitmeniz gerekiyor.

Palmiye adalara da gittiğinizde dikkatinizi yerleşim alanlardaki modern binalar çekiyor, site halinde bahçeli evler yapılmış, hepsinin kapalı garajları var. Burada da en önemli yer, Atlantis oteli,. Adanın en sonunda ve en ucuna yapılmış ultra lüks bir otel Atlantis Oteli. İçine girmedim ama dışarıdan ne kadar muazzam olduğu belli oluyor. Belki daha uzun zaman orada kalanlar için içini gezmek ve en tepesinden körfezi seyretmek çok keyifli olabilir. Bunun yanında adanın ağaç yaprakları şeklinde olan yerlerden bazıları yazın denize girilen ve eğlenilen bölgeler olarak tasarlanmış.

Taksiler çok pahalı değil, 3 AED'den açılıyor ve normal mesafelerde en çok ödediğiniz 20 25 AED civarında oluyor. Ayrıca artık metroları tamamen devreye girmiş durumda, bir gidiş bileti 5 AED civarında, Jumeyra tarafına gidecekseniz rakam biraz daha artıyor. Günlük bilet almanız da mümkün. Otobüsler de toplu taşıma da oldukça yoğun kullanılıyor. Otobüs duraklarının çoğu kapalı ve içinde klima bulunuyor, çünkü yazın hava sıcaklığı 50 derecelere ulaşıyormuş.

Elektronik eşyalar Türkiye ve Avrupa'ya göre daha ucuz. Teknoloji içinde ne ararsanız burada bulabilirsiniz, yok yok gerçekten. Pazarlık yapabilme şansınız çok fazla yok, çünkü bizdeki gibi mağazalardan direk satış yapılıyor. Yine de fiyatlar mağaza bazında farklılıklar gösterebiliyor, o yüzden bir şey almaya karar verdiğinizde hemen almayın, bir kaç mağaza mutlaka gezdikten sonra alın derim. Her alışveriş merkezi çok geniş ve büyük alanlardan oluşuyor. Hangi marka ararsanız var. Her sene de Ocak 5 - Şubat 5 arasında SHOPPING FEST yapıyorlar, gece 01:00'e kadar açık kalıyor mağazalar.

Özetle, ben Dubai'yi kısacık gezdim ve çok beğendim. Denizin de güzel olduğu, aradığınız her şeyi bulabileceğiniz, modern bir şehir Dubai. Şeriat ile yönetilmesine rağmen, hiç kimsenin kimseye karışmadığı, mini etekli kadın ile çarşaflı kadınların yan yana gezdiği, çalıştığı bir şehir. Barı da var, camii si de var ama kimse suç işlemiyor. Caddeleri zengin, dükkanları en son modayı takip eden, teknolojinin en son ürünlerinin satıldığı, deniz, çöl turizminin en yoğun yaşandığı zengin bir şehir.

Sevgilerimle,
Haluk
28.01.2012 08:30

Al Sevdiğini, Uç İngiltere'ye!

2012-01-20T12:46:00.000+02:00

20. yılını kutlayan EFINST İngilizce Dil Okulları harika bir kampanya başlattı. EFINST Dil Okulu, 14 Şubat Sevgililer Günü’ne kadar kayıt yaptıran herkese İngiltere’de 2 haftalık İngilizce eğitimi hediye ediyor. Üstelik bu programlara iki yıl üst üste AB Dil Ödülü kazanan ESP (Özel Amaçlı İş İngilizcesi Programı) da dahil. Yani hem Türkiye’de İngilizce öğreniyorsunuz hem de pratik yapmak için İngiltere’ye bedava gidiyorsunuz. Haberin daha da güzel tarafı, İngiltere’de konaklama ve yeme içmeye de para ödemiyorsunuz.

Ben gidemem, çünkü İstanbul’da yaşamıyorum diyenlere müjde!

EFINST’in e-Learning LIVE! online İngilizce eğitim sistemiyle bire bir canlı online derslerinizi internet üzerinden de yapabiliyorsunuz. Bu sistemle öğretmeninizi canlı canlı ekranınızda görüyor, soru soruyor, sohbet edebiliyorsunuz. Öğretmenin sizin için hazırladığı power point sunumunu kendi ekranınızda görebiliyor, İngilizceye dair tüm sorularınızı özel öğretmeninize sorabiliyorsunuz. Başka kimse olmadan, sadece siz ve öğretmeniniz. Aynı gerçek sınıftaki gibi.

Detaylı bilgi için http://www.efdilokulu.com/al_sevdigini_uc_ingiltereye.html adresini ziyaret edin. Pişman olmayacaksınız.

EFINST’in yakında Facebook ve Twitter üzerinden yapacağı kampanyalardan en önce haberdar olmak için:
http://www.facebook.com/EFINST
http://www.twitter.com/EFINST

Bir bumads advertorial içeriğidir.

Kleopatra, Rome ve The Kennedys ....

2012-01-19T11:51:00.000+02:00

Sizleri bilmem ama ben tarihe ışık tutan dizileri çok beğeniyorum. Gerçi şimdiye kadar genelde Türk Dizilerini seyretmediğim için, Kanuni, Hürrem falan konuları arasında bahsedilen Muhteşem Yüzyıl'ı seyretmedim ama gerek Pınar'dan, gerek arkadaşlarımdan aldığım bilgiler mutlaka seyredilmesi yönünde. Eminim, bilmediğimiz bir çok şeyi öğretiyorlardır.

Bu konularda daha önce yazılar yazdım, örneğin John Adams'ı seyrettiğimde büyülenmiştim cidden. O dizi yapılmadan önce dizide anlatılanları bir çok Amerika'lının dahi bilmediğine eminim.

Sonra ROME dizisini seyrettiğimde de çok etkilenmiştim, Sezar ile ilgili onlarca film ve dizi yapıldı ama bu Roma dizisi beni resmen koltuğa mıhlamıştı. Sonra devamını da aldım, yani 2. Sezonu, yani Sezar'ın öldürülmesinden sonra geçen zamanı. Hatta diziye biraz ön yargılı bile yaklaştım, öyle ya ortada Sezar yokken, bir 10 bölüm de daha ne anlatılabilirdi.

Ve o KLEOPATRA, biz çocukken bildiğimiz, belki de gerçekten tarihte herkesin aklında yer eden muhteşem Mısır Kraliçesi. Halbuki Rome dizisini seyrettikten sonra anlıyorsunuz ki Kleopatra Roma'nın bir oyuncağı. Bir çok Kleopatra filminde en muhteşem kadınlar rol almışken, bu dizi de oldukça normal bir kadın canlandırmış, hatta Kleopatra neredeyse bir seks düşkünü kadın gibi gösterilmiş, ne kadar doğru tabi bilemiyoruz.

2. Sezonu daha da çok beğendim Roma'nın. Diziyi bitirdikten sonra da oturdum Vikipedi'den okudum, baktım ki dizi ile tarih birebir, yani dizide mutlaka kendilerince yapılan kurgulamalar vardır ama savaşlar, aşklar, ihanetler, politika derken dizinin bütün keyfini yaşıyorsunuz.

Bu arada bir başka diziyi de tamamladım ki seyretmeyenlere mutlaka tavsiye edeceğim. The Kennedys. 1960 lı yılların en başarılı devlet adamı JFK'in başarıları, Marilyn Monroe ile olan aşkı, kadınlara düşkünlüğü, Küba sorunu, politikaları ve Oswald tarafından öldürülmesi, sonrasında kardeşi Robert Kennedy onun yerini alma çabaları ve onun da öldürülüşü. Muhteşem çekilmiş, onlar ile birlikte yaşıyorsunuz o anki olayları.

Özetle diyeceğim, abuk sabuk filmler de seyrediyorum, hatta ayırt etmeden seyrediyorum ama tarih ile ilgili ve bizim kitaplardan okuduğumuz ve ezberletilen tarihi, bir dizi halinde seyretmek resmen çok daha güzel ve kalıcı bir öğretim oluyor. Üstelik seyrettikten sonra mutlaka gidip vikipedi'den ne kadar uygun çekmişler diye okumaya da çalışıyorum.

Rome ve The Kennedys dizilerini zamanınız varsa alın seyredin derim, özellikle Rome Sezon 1 ve Sezon 2 çok çok başarılı.

Sevgilerimle,
Haluk
19.01.2012 11:00

Sen neymişsin be GANA ....

2012-01-11T19:39:00.000+02:00

GANA nerede biliyor musunuz?

Bir çoğumuz AFRİKA'da olduğunu biliyor, tamam. Peki tam olarak nerede? İşte yandaki haritaya baktığınızda görebilirsiniz nerede olduğunu.

Hayırdır nereden çıktı bu GANA diyebilirsiniz, bu yazıyı yazana kadar GANA ile ilgili yazı yazma fikri aklımda bile yoktu. Eve geldim, televizyonu açtım, Trabzonspor - İstanbul Güngörenspor ile oynadığı kupa maçını izliyorum. Spiker Güngörenspor hakkında bilgi verirken şimdiye kadar hiç galibiyet alamadığını, ligde son sırada olduğunu ve ligin en çok gol yiyen takımı olduğundan bahsetti, bu arada Güngörenspor 2. Ligde mücadele ediyor.

Buraya kadar normal, maçı seyrederken Güngörenspor'daki zenci oyuncular dikkatimi çekti, kimlermiş bunlar falan derken, öğrendim ki GANA'lı futbolcularmış, 3 tane Gana'lı birden. 2. Ligde mücadele eden ve ligin dibine yerleşmiş, gol yeme rekoruna koşan bir takımda 3 tane GANALI oynuyor.

Sakın yanlış anlaşılmasın, burada Irkçılık, Milliyetçilik yapmak istemiyorum, ASLA. Sadece Türk Futbolu adına duyduğum üzüntüyü dile getiriyorum. Bu 3 Gana'lıya kim ne kadar para verdi ve getirdi bilmiyorum ama yani klasmanda dibe oturmuş bir takımda bu adamların yerine oynayacak hiç mi TÜRK futbolcusu yok?

Sonra merak ettim, Gana'ya baktım, ekonomisine, nüfusuna ve bir diğer merakım da acaba Türkiye'de kaç tane Gana'lı futbolcu olduğuna baktım, benim bulabildiğim yaklaşık OTUZ ( 30 ). Düşünebiliyor musunuz Gana'dan 30 futbolcu sadece Türkiye liglerinde futbol oynuyor, artık Dünya'da kaç tanedir bilemeyeceğim. Biz bir Arda'yı gönderdik diye kasık kasık kasılıyoruz. Ve bu futbolcular UEFA nezdinde Uluslararası statüde burada oynuyorlar, yani parasını ödemediniz mi bizim Türk Futbolcular gibi razı gelmeyip UEFA'ya şikayete falan gidebilirler.

Yazık değil mi arkadaşlar, iyi futbolcular, sonucu değiştirebilecek futbolcular tabi ki gelsin, sözüm yok ama 30 tane Gana'lıdan Süper Lig de oynayanları bir kaç tane ve biz bu futbolculara DÖVİZ ödüyoruz. Bırakın parasını bir kenara, onların yerine gelmesi, oynaması gereken Türk gençlerine yazık oluyor.

Neyse, ne bileyim ben garibime gitti, üzüldüm. Hem gençlerimize yazık, hem paramıza....

Sevgilerimle,
Haluk
11.01.2012 19:00

Onun adı Winter .... Dolphin Tale filmini seyretmelisiniz ..

2012-01-05T22:21:00.000+02:00

Videocumdan yeni gelen filmleri seçerken, elime geçen DOLPHIN TALE isimli filme geldiğimde " Abi biraz çocuk filmi ama beğenirsin herhalde " dediği filmi bu akşam seyrettim. Hani çocuk filmi dediği filmi bence oturup bütün insanlar seyretmeli. Öncelikle yarın Videocuma gidip, kapıdan giren herkese bu filmi seyretmesini tavsiye etmesini söyleyeceğim.

Film Winter adında bir yunus balığı ile ilgili, 10 Ekim 2005'de doğan bu bebek yunus, insanlar tarafından yakalanmaya çalışılırken yaralanıyor ve yüzme yeteneğini aldığı tek kuyruğu kopuyor. Sonra yaralı olarak bulunan yavru Yunus Florida'da bir Deniz Hastahanesine naklediliyor, burada uzun uğraşlardan sonra kendisine takma bir kuyruk yapılarak hayata döndürülüyor. Bu arada normal kuyrukla yüzemediği için bu işlem yapılmazsa öleceğini de eklemeliyim.

Bu gerçek bir hikaye, her zamanki gibi ABD, bu gerçek hikayeden çok güzel bir film çıkarmış ve sinema seyircilerine sunmuş.

Şimdi ne var bunda, bir çok benzer film seyrettik diye düşünenleriniz olabilir, ama filmi seyrettiğinizde sizi etkileyen bu değil aslında, ya da en azından beni etkileyen bu değil. Film birden fazla konuda insan duyarlılığını ve günümüzün karmaşa içinde geçtiği ve farkında olmadığımız bir çok şeyi de sizlere de anımsatıyor. Örneğin; bir çocuğun hayvan sevgisiyle hayata nasıl bağlanabileceğini, örneğin; ailelerin öğrenmenin sadece okulda olmadığını, yaşamdan da büyük dersler alabileceğini, örneğin; özürlü insanların, özürlü hayvanlara karşı ne hissettiklerini, örneğin; sosyal medyanın artık hayatımızda gerçekten bir çok şeyi değiştirebileceğini.

Yaralı Winter'ın bulunduktan, kuyruğunun takıldığı noktaya kadar hiç kimsenin ilgilenmediği, sadece hastanede çalışanların ve hayvanseverlerin yardımı ile bir noktaya kadar gelebilmişken, bir web sitesi sayesinde yaşama nasıl döndüğünü, özürlü insanların Winterdaki azmi ve başarıyı onunla aynı havuza girerek, ona dokunarak hissetmeye çalışmaları. her ne kadar şikayet etsekte, sosyal medya sayesinde bir çok insana ulaşarak bugün bir çok insanın, özürlü çocukların Winter'dan haberi olması ve ona dokunarak cesaret almasını.

Kısaca, filmi seyredin derim, hele en sonda onlarca özürlü insanın ( gerçek videolar ) sırf ona dokunabilmek için gösterdiği çabayı görünce, Winter'ın o kuyruğu takarken kabul edişleri / red edişlerini seyrederken gerçekten gözlerinize inanmıyorsunuz ve etkileniyorsunuz. Bugün google'a girip Winter Dolphin deyin yüzlerce film, haber geliyor karşınıza.

Yurdumuzda özürlü insanlara karşı yine de belli ölçüde saygı ve sevgi var, keşke daha fazla olsa. Hayvan sever insanlarımız var, keşke daha fazla olsa. Sosyal medyada gerek özürlü insanlarımızı, gerek hayvanserliğimizi daha fazla gösterebilsek, çıplak iki hatun, deli bir müzik parçasına göstermiş olduğumuz ilgiyi, keşke daha fazla yansıtabilsek....

Bir çocuk filminden böyle bir yazı çıkarmıydı bilmiyorum, ben çıkartabildim mi onu da bilmiyorum ama bildiğim seyrederken de, yazarken de çok keyif aldım...

Sevgilerimle,
Haluk
05.01.2012 22:00

Acarlar Longozu - Carpe Diem Oteli @ Karasu

2012-01-02T14:38:00.000+02:00

Aşağıdaki yazıyı 29 Ağustos 2010 senesinde yazmıştım, Acarlar Longozu bizi çok keyiflendirmişti. Bu yılbaşında da oralara gittik, Acarlar Longozunu bu sefer de kışın gördük, yine muhteşemdi.

LONGOZ ne demek diye düşünenler olabilir, Longoz içi ormanla kaplı göl anlamına geliyor, su basar ormanları da deniyor. Daha geniş bir tanımlama ile, yılın belli dönemlerinde veya yıl boyunca taban suyunun yükselmesine bağlı olarak bataklık ve göllerde oluşan orman anlamına geliyor.

Acarlar Longozu Dünyada 1. sırada, ikincisi de Türkiye'de, İğneada Longoz Ormanı. Acarlar Longozu'nda 243 tür kuş bulunuyor, tam bir kuş cenneti. Memeli Hayvanlardan, Tatlı Su Balıklarına, Bitki Örtüsünden nadir su bitkilerine, Erdemik Bitki türlerinden kumul alanlara kadar ne ararsanız var Acarlar Longozu'nda.

Yaz, kış, bahar ...her mevsime burası bir başka ama dere üzerindeki beyaz ve sarı Nilüferleri kaçırmak istemiyorsanız Mayıs - Haziran aylarında harika oluyor.

Bu arada Karasu'da kaldığımız CARPE DIEM otelinden de bahetmeden geçemeyeceğim, mükemmel bir tesis yapmışlar. Karasu İstanbul'a çok yakın, günü birlik bile gidip dönebilirsiniz.

Carpe Diem oteli mutlaka tavsiye ediyorum, özellikle su oyuncakları ve kocaman iki havuzu ile yazın sanırım çok keyifli oluyordur.

Odalar tertemiz, oldukça şık döşenmiş, fiyatları da pahalı sayılmaz, örneğin; 1 kişi yarım pansiyon 100 TL civarı. Odalar gayet büyük, açıkçası beklediğimden çok daha iyi bulduğumu söylemeliyim. Eğlenceniz de düşünülmüş, amerikan bilardo, 3 top bilardo, langırt gibi oyunlarının yanı sıra, akşamları disco olarak kullanılan güzel bir salonu da var.

Özetle yazın biz sanıyorum bir kaç kez buraya geleceğiz. Acarlar Longozu ve Karasu'ya vakit ayırın derim.

Sevgilerimle,
Haluk
02.01.2012 14:00
-------------------------------------------------------------------------------------------->

Karasu, Acarlar Longozu ve Pembe Kayalar ....

Şimdiye kadar en verimli kullandığımız gezi kitabı TÜRKİYE GEZİ kitabı oldu. Gezdiğimiz bir çok yeri o kitabı okuyarak bulduk. Veya bir yer duyduysak hemen ona başvurduk ve detaylarını öğrendik. Nasıl gidilir? Ne yenir? Örneğin; Sünnet Gölü, İğneada, Kıyıköy, Şarköy gibi yakın yerlerden Adıyaman, Hatay, Çanakkale, Antalya çevrelerini de yine aynı kitaptan faydalanarak gezdik.

Bu Pazar günü de, Pınar ile birlikte bir çok yer konusunda konuştuk, sonunda yine görmediğimiz bir yere gidelim dedik ve yakın yerler içinde KARASU'yu seçtik. Karasu için kitabımızı incelerken de yakınlarında neler var, onları tespit ettik ve saat 12 gibi yola çıktık.

Birinci önceliğimiz Karasu olduğu için TEM üzerinden Adapazarı'na, oradan da şehir içinden Karasu'ya geldik. Toplam süre yaklaşık 2-2.5 saatlik bir mesafe. Adapazarı içinden Karasu'ya kadar yol çok güzel ve yaklaşık 40 dakika sürüyor. Karasu şehir merkezi olarak aslında deniz kenarında değil. Bu yüzden Deniz kenarını biraz betonlaştırarak siteler ve bir sürü evler yapmışlar.

Deniz, güzel, sıcak ve keyifli. Kumsal uzun, Pazar günü olmasına rağmen çok kalabalık değildi. Hani birbirinin dibinde değil insanlar. Şezlong kiraları günlük 5 TL, ancak genelde deniz kenarında oturan insanlar kendi şezlong ve sandalyelerini getiriyorlar.

Şehir içine de bir girelim dedik ancak ilginç bir şey yoktu gezecek. Karasu bize biraz köy ile şehir arasında kalmış bir kasaba gibi geldi. Tabi bu kararı verecek kadar çok kalmadığımız için bu bizim gördüğümüz kadarıyla vardığımız bir düşünce. Belki bilemediğimiz farklı gezilecek noktalar vardı biz bulamadık.

Denize girip biraz dinlendikten sonra yola devam etmeye karar verdik. Yakında gözüken ACARLAR LONGOZUnu görünce, oraya gitmeye karar verdik ve iyi ki de gitmişiz. Mükemmel bir yer. Nilüferlerin Acarlar deresi üzerindeki görüntüsü mükemmeldi. Bu arada LONGOZ kelimesi dikkatinizi çekmiştir. Ben de bilmiyordum Longoz'un ne olduğunu. Internet'ten baktığımda şöyle bir tanımı var Longoz'un.

Longoz, denize doru akan derelerin getirdiği kumların kıyıda set oluşturması ve dere ağzını kapatması sonucu akarsuyun biriktiği yerde oluşan özel bir ekosistemdir. yalnızca belirli ağaç ( dişbudak, kızılağaç, vs ), bitki ( göl soğanı, su menekşesi, vs ..) ve kuş ( kara leylek, balıkçıl, vs ..) türleri bu yaşam ortamını tercih eder.

Bizim ziyaret ettiğimiz Acarlar Longozunda ise Mersin balığı ve Nilüferler görülüyordu, fotoğaflarda detaylarını görebilirsiniz. Ayrıca güzel tarafı, dere üzerinde deniz bisikleti ile gezebilme şansınız var, maliyeti 15 TL. Biz geç kaldığımız için gezemedik. Bir de önemli not; derenin üzerinde bulunan Nilüferler saat üçe kadar çiçeklerini açıyorlarmış, üçten sonra da kapatıyorlarmış. Biz maalesef geç kaldığımız için açık halini göremedik ama bir kez daha sırf o çiçekleri görmek için gidilir.

Son ziyaret etmek istediğimiz yer ise PEMBE KAYALARidi, Karasu üzerinden Acarlar Longozu yönünü takip ederek devam ettiğinizde Kandıra'ya doğu gidiyorsunuz. Kandıra'ya bağlı deniz kenarı enfes yerlerden birisi olan Kefken ile Cebeci arasında bulunuyor Pembe Kayalar. Oraya ulaşırken de bir kez daha Kefken'in muhteşem manzarası ile yol alıyorsunuz.

Pembe Kayalar oldukça ilginç bir doğa eseri. Dalgaların şiddeti ile oyulan kayalarda simetrik görüntüler muhteşem, ayrıca gerçekten inanılmaz renklere bürünmüş bu kayalar. Bazılarının renkleri gerçekten Pembe. Kesinlikle muhteşem bir doğa manzarası var, çektiğimiz fotoğraflardan da bu çok rahatlıkla anlaşılabilir.

Eğer yolunuz Kandıra, Kerpe veya Kefken taraflarına düşerse mutlaka Pembe Kayalar'ı ziyarete gidin, benzer bir oluşum Kerpe'dede var. Ama ben Pembe Kayaları daha çok beğendim. Bu arada Karasu'da gördüğümüz sesszizik Kefken'de yoktu. Kalabalık ve gürültülüydü, özellikle Kefken ve Cebeci'nin sahil güzelliği, kumsalları ve buradaki hem askeri kapm, hem orman kampı burayı daha kalabalık ve turistik hale getirmiş durumda.

Pembe Adaları da bitirdikten sonra karnımız çok acıktığı için balık yemeye karar verdik ve Kefken'de limandakiLiman Lokantasına gittik. Son zamanlarda yediğimiz en güzel Levrek ve mezeleri burada yedik. Fiyatlarda oldukça uygundu. İki levrek, iki bira, iki büyük salata, tereyağında karides ve kalamarın toplamına 70 TL ödedik.

Sonra da saat sekiz gibi Kefken'den çıktık, on gibi evimize geldik. Keyifli bir gün geçirdik, bilmediğimiz yerler gördük, muhteşem doğa manzaraları yakaladık, aslında yurdumuzda gerçekten çok güzel ve keyifli yerler var ama inanın o kadar bakımsız ki. Karasu'dan Başlayan gezimiz boyunca bizi en çok üzen hemen hemen her gittiğimiz yerde bir çok çöp, naylon torba, bira şişeleri görmek oldu. Bu kadar güzel bir doğa ancak bu kadar hor kullanılabilir.

Sevgilerimle,
Haluk
29.08.2010 23:00

BARS ... Bölüm 9....1. Sezon Final

2011-12-31T01:42:00.000+02:00

BARS Bölüm 9 - 1. Sezon Final

Jake son kez her şeyi kontrol etti, masa hazırdı, mumlar hazırdı, tütsü ve müzikte hazırdı, tek eksik vardı, o da Sibel.

Kapı çaldığında heyecanın arttığını hissetti. Kapıyı açtı, karşısında Sibel vardı. Elinde bir şarap şişesi vardı, uzun askılı beyaz bir elbise giymişti, elbisedeki en göze çarpan şey derin göğüs dekoltesiydi, saçlarını topuz yapmıştı ve hiç makyaj yapmamıştı.

- Çok güzelsin Sibel ve her geçen gün daha da güzelleşiyorsun.

- Teşekkür ederim Jake, ee kapıda mı durayım yoksa içeri buyur edecek misin?

Jake geri çekildi, Sibel içeri girdi ve Jake kapıyı kapadıktan sonra birbirlerine döndüler, sarıldılar, dudakları birbirini buldu ve uzun uzun öpüştüler. Sonra ayrıldılar.

Sibel salona girdiğinde gördüklerinden çok mutlu oldu, sevimli ama sade bir masa, özenle hazırlanmış mini mezeler, sadece mumların yarattığı loş bir ışık, arkada hafifçe çalan Norah Jones ve erotik tütsü.

Jake Sibel’in gördüklerinden mutlu ve keyifli olduğunu fark etti.

- Beğendin mi?

- Hem de çok, ne yiyeceğiz?

- Amerikan usulü salata, Amerikan usulü biftek ve senin getirdiğin şarap, olur mu?

- Olmaz mı? Yardım edeyim mi?

- Hayır lütfen sen geç otur, ben şu şarabı açayım ve kadehini getireyim öncelikle.

Sibel sade döşenmiş evdeki sallanan koltuğa oturdu, Jake’de elindeki şarabı açmak için mutfağa geçti, açtıktan sonra Sibel’e bir kadeh şarap koydu ve uzattı.

Sibel şarabı alırken Jake’in elinden tuttu ve kendisine doğru eğdi, şarabından bir yudum aldı ve Jake’i dudaklarından öptü, öperken de bir kısım şarabı Jake’e ikram etti.

Jake öpücükten sonra gülümsedi.

- Ben salata ve etleri getireyim, aç olduğunu söylemiştin değil mi?

- Evet hadi getir.

Jake tekrar mutfağa girdi, hazırladıklarını masaya taşımaya başladı, Sibel gülümseyerek kendisini seyrederken şarabından yudumlamaya devam ediyordu.

Bu sırada Jake’in cep telefonu çaldı. Melodisinden arayanın Amerika’daki patronu olduğunu anlayan Jake’n canı sıkıldı, bu saatte gelen telefonların ne anlama geldiğini gayet iyi biliyordu. Elindekileri masaya bıraktı ve yatak odasında duran cep telefonunu almaya gitti. Arayan Archie idi.

- Merhaba Jake, uygunsuz bir zamanda aramadım umarım.

Jake bundan daha uygunsuz bir zaman olamaz diye düşündü ama bunu dile getiremedi.

- Merhaba Archie, hayır uygunum. Ne oldu? Bu saatlerde pek aramazsın.

- Evet Jake, Botsvana işindeki gelişmeleri merak ettim ve birde bu akşam için senden yapmanı istediğim bir şey var.

Bu akşam mı? Jake kurduğu bütün hayallerin ve gecenin devamının mahvolacağını anlamıştı.

- Tabi Archie. Botsvana işi tamam Bars bu konuyu halletti, biletlerimiz tamam, otel ve diğer konularda da sorun yok.

- Sevindim, Bars’ı ne kadar bilgilendirdin?

- Yeteri kadar. Peki bu akşam için yapmam gereken nedir?

- Sana bir numara vereceğim, o kişiyi arayacaksın ve bu akşam onunla oturup projenin üzerinden geçmenizi istiyorum, onun sana bir takım tavsiyeleri olacak, belki senin Botsvana’ya gitmeden önce yapmanı istediği şeyler olacak. Bu çok önemli Jake. Onunla mutlaka görüşmelisin, senden telefon bekliyor olacak.

- Tamam Archie ararım da, bu adamın varlığından daha önce hiç bahsetmemşitin, kimdir bu? Proje hakkında ne kadar bilgisi var, bildiğim kadarıyla çok gizli diyordun.

- Öncelikle Jake, buluşacağın kişi bir adam değil, bir kadın ve çok güçlü bir kadın. Buluşacağın kişi Botsvana Hükümetinin Başkanının kızı.

Jake bir an duyduklarına inanamadı, Botsvana Hükümetinin Başkanının kızı İstanbul’damıydı? Bundan kimsenin haberi yok muydu?

- Başkanın kızı ile mi buluşacağım? Konu ile ilgisi ne?

- Aslına bakarsan Jake, hepimiz Başkanın kızı için çalışıyoruz, bunu sen ve benden başkası bilmiyor ama müşterimiz kendisi, adı Symra. Telefonunu da not et ve hemen ara.

BARS ... Bölüm 8

2011-12-31T01:25:00.000+02:00

BARS Bölüm 8

Yasemin banyodan çıktığında gardrobunu açtı, en seksi kıyafetlerinden seçmeye çalıştı, kısa bir elbise buldu, onu denedi, biraz bol gelmişti, demek kilo vermeye devam ediyordu, için için sevindi, bu elbise geçen giydiğinde vücuduna tam oturmuştu. Askılı hafif dekolte bir tshirt seçti, altına da minik bir şort. Şortu beğenmedi, kısa bir kot etek buldu, evet bu ikisi hem spor hem çok seksi olmuştu, sonra oturdu makyaj yapmaya başladı.

Makyajı bittiğinde aynada gördüğü kadından çok mutlu olmuştu. Birden bir süredir Berfin olayını hiç düşünmediğini fark etti. Kendini tamamen Aybars ile geçireceği geceye odaklamıştı, halbuki Aybars’ın geliş amacı tamamen bu konuyu konuşmaktı.

Salona geçti, minik salonu her zaman olduğu gibi derli topluydu, buzluğu kontrol etti, evet yeteri kadar buzu da vardı, Aybars anımsadığı kadarıyla rakı severdi, rakıyı da kontrol etti, yeterliydi. Artık her şey hazırdı. Saate baktı, yarım saat sonra Aybars gelecekti.

Nasıl zaman geçireyim diye düşünürken televizyonu açtı, kanal kanal gezmeye başladı, hiç bir kanalda ilgilnç bir şey bulamadı, en son Power Türk kanalına getirdi ve bıraktı, sesi de açtı. O anda Power Tük’te Şebnem Ferah’In Sil Baştan şarkısı çalıyordu.

Evet diye düşündü, bu benim şarkım, kim bilir belki de bu akşam benim için Sil Baştan olacak bir gece olacak, belki Aybars ile tekrar bir macera ama bu sefer daha akıllıca.

Mantığıyla hareket edemediğinin farkındaydı. Aybars’ın durumunda aslında bir değişiklik yoktu, onu istemeyebilirdi, hala evliydi neticede, nasıl bunları göz ardı edebilirdi? Hem zaten Aybars sadece Berfin konusunu konuşmaya geliyordu.

Mantığıyla kalbi arasında bu savaş sürerken, kapı çaldı, kalbi küt küt atıyordu. Aybars’In geldiğine o kadar emindi ki, göz deliğinden bakmadı bile, en seksi pozlarından birisini takınarak kapıyı açtı.

Karşısında iki tane siyahlar giyinmiş adam duruyordu, ne oluyor, siz kimsiniz demeye vakit kalmadan, adamlardan bir tanesi elinde tuttuğu bezi burnuna yapıştırdı. Diğeri ise içeri girip kapıyı arkalarından kapadı. Yasemin’in en son hatırladığı anlamsız bir çift gözdü.

Aradan yarım saat geçtiğinde yavaş yavaş gözlerini araladı. Etrafını göremediğini fark etti, adamlar gözlerini bağlamışlardı, ondan sonra fark ettiği ise ağzının da kapalı olduğuydu. Kendine geldikçe hareket edemediğini de fark etti. Bir sandalyeye bağlanmış, ağzı bantlanmış ve gözleri kapatılmış durumdaydı.

Uyandığını gören adamlar Yasemin’e yaklaştılar.

- Bağırman sana pek bir fayda sağlamaz, sadece bir kaç soruya cevap vermeni istiyoruz, sonra seni serbest bırakacağız, bizi görmedin bile, o yüzden sana zarar vermemiz söz konusu değil, ağzındaki bantı çıkartacağım, gözlerini açmayacağım, tamam mı?

Yasemin başını salladı. Bunun üzerine adam Yasemin’in ağzındaki bandı çıkardı. Yasemin oldukça korkmuştu, kimdi bu adamlar, ondan ne istiyorlardı, bu olayın Aybars ve Berfin ile ilgisi var mıydı? Beyni sürekli bu sorular ile meşgulken adam konuşmaya başladı.

- Aybars’ın yanında gördüğün kadın kim, onu nereden tanıyorsun?

- Berfin, benim müdürüm.

- Sana bu fotoğrafı kim gönderdi?

- Tanımıyorum, Ayhan diye biri, mailimde vardı.

- Nerede bu mail, işte mi, buradaki mi?

- Buradakinde.

Adam diğer adama işaret etti, diğer adam hemen diz üstü bilgisayarını açtı, şifre noktasına geldiğinde;

- Şifresi ne?

Yasemin şifreyi söyledi, adam bir kaç tıklamayla maillere ulaştı, Ayhan’dan gelen maili buldu, bir hotmail adresiydi.

- Kim bu Ayhan Yılmaz?

- Tanımıyorum, daha önce söylemiştim tanımadığımı.

- Bu konudan Berfin’e veya bir başkasına söz ettin mi?

- Siz kimsiniz, benden ne istiyorsunuz? Ben bu konuda hiç bir şey bilmiyorum, kimseye de bir şeyden bahsetmedim.

- Cep telefonun nerede?

- Yatak odasındadır herhalde, en son oraya koyduğumu anımsıyorum.

Diğer adam hemen yatak odasına gitti, cep telefonunu getirdi, Yasemin tuşların çıkardığı sesleri duyabiliyordu, herhalde aramalarını kontrol ediyorlardı.

Gözlerinin bağlı olması onu çok endişelendiriyordu.

- Ben bir şey yapmadım, lütfen bana zarar vermeyin, Aybars nerede?Sizi Aybars mı gönderdi?

Sorduğu sorunun aslında yanlış bir soru olduğunu sorar sormaz fark etti, tabi ki Aybars göndermişti ve şimdi sanki daha çok şey biliyormuş gibi düşüneceklerdi. Adamların sessiz kalması iyice endişelenmesine yol açmıştı.

- Ben bildiğim her şeyi söyledim, inanın başka bir şey bilmiyorum.

- Size inanıyoruz Yasemin hanım, ama aldığımız emirler çok açık, arkada ipucu bırakamayız, bunun için üzgünüm.

Yasemin bir an şaka olduğunu düşündü, ne demek aldığımız emirler, öldürülmesini mi emretmişlerdi, neden, kim..

- Ben hiç bir şey yapmadım, lütfen beni öldürmeyin, ne isterseniz yaparım, ama ben inanın bir şey yapmadım ve bilmiyorum, siz söylediniz, sizi görmedim bile, şu an kapıdan çıkıp gitseniz sizi tanımam bile, lütfen..

Adamların kendi aralarında konuşup konuşmadıklarından emin değildi, bir sessizlik olmuştu.

- Ne istersek mi?

- Evet

Kafasını salladı. Bu sırada bir takım sesler duydu ama ne anlama geldiğini anlayamadı. Bir kaç dakika sonra bir el gözlerini açarken, yavaş bir ses duydu.

- Merak etmeyin, size daha fazla zarar veremezler, ben şimdi gözbağınızı açacağım, lütfen sakin olun, benim size zararım dokunmaz.

Yasemin kafasını salladı. Bir el gözbağını açtı, karşısında beyaz saçlı, mavi gözlü bir adam vardı ve gülümsüyordu.

- Nasıl daha iyi misiniz?

- Evet

Yasemin etrafına baktı, kapıda gördüğü iki adam yerde yatıyordu, etraflarındaki kan gölünden öldükleri anlaşılıyordu. Panik halinde ellerini ağzına götürdü ama bağıramadı. Yaşlı adam tekrar konuşmaya başladı.

- Bunu yapmak zorundaydım yoksa sizi öldüreceklerdi, lütfen sakin olun.

Yasemin şu son bir saattir yaşadıklarına inanamıyordu.

- Ne oluyor, siz kimsiniz, bu adamlar kim, neden beni öldürmeye çalıştılar, siz nereden çıktınız?

- Lütfen sakin ol, sana hepsini anlatacağım, tamam mı? Hadi sen git üstüne bir şeyler giy, ben de burada ne yapabileceğime bakayım.

- Tamam.

Yasemin yatak odasına gitti, hemen üstündekileri çıkardı, bir eşofman buldu, onları giydi ve tekrar salona geldi. Yaşlı adam, yerdeki adamları kenara çekmiş, etrafta oluşan kan gölünü temizliyordu. Yasemin’İ görünce gülümsedi.

- Tamam, daha iyi gözüküyorsun, bana yardım eder misin?

- Hayır, siz kimsiniz? Neden öldürdünüz bu adamları?

- Onları öldürmeseydim, onlar sizi öldürecekti, bunun farkındasınız değil mi?

Yasemin istemeyerekte olsa gerçekleri görmeye başlamıştı, farkındaydı, onu asla sağ bırakmayacaklardı. Kafasını salladı.

- Siz kimsiniz peki?

- Ben mi? Ben Ayhan Yılmaz, size mail gönderen kişi ....

BARS .... Bölüm 7

2011-12-28T22:01:00.000+02:00

BARS Bölüm 7

Jake eve geldiğinde kendini hem yorgun, hem mutlu hissediyordu, Bars’ın olumlu yaklaşımı onu sevindirmişti, Bars’a zaten çok güveniyordu ve bu projede onunla birlikte olmak kendisini oldukça rahatlatmıştı.

Diz üstü bilgisayarını masaya kurdu, açılana kadar mutfağa geçip yiyecek bir şeyler baktı, aslında karnı çok aç değildi, iş yerinde Bars ile birlikte aldığı viski iştahını kapamıştı.

Bir önceki akşamdan kalan Pizza dilimini mikrodalgaya koydu, o ısınana kadar, gidip üstüne rahat bir şeyler giyindi, sonra mikrodalgada ısınan pizzasını aldı, yanına kola aldı ve bilgisayarının başına geçti.

Gelen mailleri kontrol etti, bir kaç tane iş ile ilgili önemsiz mail vardı, bir de Sibel’den gelen mail. Sibel’in adını görünce içi ısınıyordu. Merakla ne yazmış bakalım diye maili açtı.

Benim kaçak arkadaşım, nasılsın? Görüşemiyoruz, beni hiç özlemedin galiba, geçen akşamdan sonra ararsın diye bekledim ama aramadın. İşlerin yoğun tahmin edebiliyorum ama beni de çok ihmal etme, sana yaşatacak çok güzel fantezilerim var, henüz hepsini yaşamadın. Ne zaman istersen beni, arayabileceğini biliyorsun, tekrar görüşmeyi çok istiyorum, hadi vaktin olunca ara da görüşelim.

Maili bitirdikten sonra kendi kendine gülümsediğini fark etti. Evet , gerçekten Sibel’i unutması mümkün değildi. Türkiye’de bulunduğu bu dört yıl boyunca bir çok kadın girmişti hayatına, duygusal bağlantılarda iyi değildi, işi yüzünden ne zaman ne olacağını kestiremediğinden bu tarz ilişkilere girmeyi sevmiyordu. Bu yüzden de Türk kadınları ile problemler yaşıyordu.

Sibel ile geçen sene bir iş için gittiği Antalya’da tanışmışlardı.

Genelde iş sırasında eğlenceye pek vakit ayırmazdı, ancak bu gidişinde bir kaç gün fazla kalmış ve minik bir tatil yapmıştı. Bu tatilinde kaldığı otelde de Sibel ile tesadüfen barda tanışmışlardı. Sibel otuz yaşlarında, uzun boylu, kumral, kocaman kahverengi gözlere sahip bir kızdı, muhteşem vücut hatlarına sahipti. Sibel’de en çok dikkatini çeken insanı derinden etkileyen o kahverengi gözleri ve harika gülümsemesiydi. Bir de tabi herkesin dikkatini çeken dalga dalga beline kadar ulaşan uzun saçları.

Daha ilk dakikadan aralarında pozitif bir elektriklenmeyi ikisi de hissetmişlerdi, o sohbet sonra yemeğe, oradan bara ve en son da Jake’in yatak odasında sonlanmıştı. Her ikisi de bu olaya eğlence gözüyle bakmışlar ve gerçekten de çok eğlenmişlerdi. Ertesi günü de birlikte geçirmişlerdi, Antalya’da hiç bilmediği bir yere götürmüştü Sibel onu ve Jake gittiği yere hayran kalmıştı.

Antalya’nın Kemer ilçesinde bulunan Tahtalı Dağı’na İsviçre ve Türk ortaklığıyla kurulan teleferik inanılmazdı, bunu daha önce duymadığına şaşırmıştı. 2365 metre rakıma çıktığında görülen manzara ise nefes kesiciydi. Daha sonra orada okuduğu bilgilerde de Tahtalı Dağı teleferiğinin Avrupa’nın en uzun teleferiği olduğunu öğrenmişti. Zirve aslında dört buçuk kilometre kadar bir mesafeydi ve bu teleferikle on dakikda zirveye çıkabiliyordu. Tepeye çıktığında aşağıda gözüken masmavi denize Olympos dağı eşlik ediyordu. Özellikle kışın kayak yaparken denize karşı kaymanın keyfi herhalde bir başka yerde bu kadar güzel olamazdı.

Sibel ile tepeye çıktıktan sonra biraz yürüyüşe çıkmışlar, doğayı seyrederken de uygun bir yer bulup sevişmişlerdi. Bu kezki sevişmeleri geceden daha farklı olmuştu, daha tutkulu, daha sevecen bir sevişmeydi.

Sonra ayrılık zamanı gelmişti, Sibel’in kendi işi vardı, o da Jake gibi bir kaç günü değerlendirme amacıyla tatile gelmişti, her ikisi de İstanbul’da olunca birlikte dönmeye karar vermişler, uçak biletlerini ona göre tekrar düzenlemişlerdi. Birlikte İstanbul’a vardıklarında her ikisinin de arabası Havaalanı otoparkında beklediği için, uzun uzun öpüşerek ayrılmış ve birbirlerine tekrar görüşme sözü vermişlerdi.

O günden sonra dört beş kez daha çıkmışlar, eğlenmişler ve sevişmişlerdi. Sevgili değildiler ama sevgiliden öte farklı bir ilişkileri vardı. Sibel gibi birisini tanımamıştı, onu ne sıkıyor, ne boğuyordu. Sitemsiz, kaprissiz birlikteliklerinde şimdiye kadar bir saniye bile sıkılmamıştı.

Saatine baktı, hala geç sayılmazdı, Sibel’in maili attığı saate bakılırsa ki mail saat sekiz civarı yazılmıştı, bilgisayar başında ya işte veya evdeydi. Mail mi atayım, arayayım mı diye düşünürken, sesini duymayı arzu ettiğini fark etti. Cepten aradı.

- Jake, Jake, Jake...

- Sibel, Sibel, Sibel ..... Nasılsın, şimdi okudum attığın maili.

- Gayet güzelim, hoşum, alımlıyım, tutkuluyum, seksiyim ..... devam edeyim mi?

- Etme etme, ne olduğunu ben biliyorum, ne yapıyorsun?

- Ne yapacağım, işte yakışıklı bir adam beni yemeğe ve eğlenmeye götürür, sonra benle sevişir mi acaba diye sağa sola mail atıyorum, bakayım sen geri dönen kaçıncı erkeksin.....

Jake kahkahayı patlattı.

- Kaçıncı olmuşum?

- Hımmmm, sen ilksin, o yüzden hala şansın var, ama biraz sonrası için garanti veremem.

- Tamam, madem ben ilkim, ilk olma fırsatını kullanayım, Sibel Hanım?

- Buyurun Jake Bey?

- Acaba benimle bir yemek yer, sonra da sevişir misiniz?

- Aaa, arada bir şey atladın, bar eğlencesi yok mu?

- Bana kalsa yemeği de iptal ederdim ama sen açsındır, değil mi?

- Hımmmm, umutsuz vaka durumundasın yani ..... o zaman şöyle yapalım, ben sana geleyim, evde birşeyler yapalım, içeriz, dans ederiz , sonra....

- Sonra .....

- Sonrası ben gelince görürsün.

- Tamam Sibel, kaçta gelirsin? Ve bir şeylere ihtiyacın var mı?

- Evet var ama o şey zaten sen de var, gerisini ben gelince hallederim. Eğer senin içinde uygunsa, bir saate sen de olurum.

- Saat şu an dokuz, tamam on gibi bendesin yani..

- Anlaştık Jake Bey, görüşürüz, hadi ben hazırlanayım.

Telefonu kapadıktan sonra tahrik olduğunu hissetti, bu arada bir mail daha geldi, baktı mail Bars’tan geliyordu. Tahmin ettiği gibi Bars Botsvana ile ilgili çalışmayı yapmıştı, kısaca detaylara göz attı, Bars herşeyi hazırlamıştı, mailin üzerine bir kaç ilave yaparak, Archie’ye gönderdi.

Bugün için iş konusu kapanmıştı, bilgisayarını kapadı, yatak odasına geçti, soyundu, bir duş almak için banyoya girdi.

BARS .... Bölüm 6

2011-12-28T21:55:00.000+02:00

BARS Bölüm 6

Bars eve geldiğinde saat sekizi gösteriyordu, Berfin henüz gelmediği gibi, tüm aramalarında telefon çalıyor fakat açılmıyordu. Berfin’i çok merak etmeye başlamıştı. Ne olduğunu anlayamıyordu, evet bir çok problemleri vardı ama Berfin bu kadar sorumsuzca hiç davranmamıştı.

Buzdolabına baktı, yiyecek pek bir şey yoktu, Jake ile birlikte aldığı bir kadeh Jack Daniels iyi gelmişti, hemen bir kadeh daha hazırladı kendisine, bir taraftan aklı Berfin’deydi, diğer taraftan da yeni üstlendiği görevi düşünmeye başlamıştı. Oldukça ilginç bir çalışma olacaktı. Anlaşılan TRISTAR dışarıdan gözüktüğü gibi sadece bir yazılım firması değildi, daha öncede bazı projelerde benzer duygulara kapılmıştı.

Bu sırada cep telefonu çaldı, baktı bilmediği bir numara arıyordu.

- Alo.

- Merhaba Bars.

Berfin arıyordu, hem şaşırdı, hem sevindi.

- Nerelerdesin Berfin, bugün öğlenden beri sana ulaşmaya çalışıyorum, çok merak ettirdin beni.

- Biliyorum Bars, afedersin, sana her şeyi anlatacağım ama ben bir kaç gün yokum, sana bunu haber vermek istedim.

Bars ne diyeceğini şaşırdı, bu Berfin’in tarzı değildi, şimdiye kadar bir çok kez gece geç saatlere kadar çalışmış, ama sonra hep eve gelmişti.

- Ne demek ben bir kaç gün yokum Berfin? Neredesin? Neden gelip anlatmıyorsun, neler oluyor, başın dertte mi, bilmediğim bir şeyler oluyor

- Sorularının hepsinin yanıtını bir kaç gün sonra vereceğim, lütfen beni şu bir kaç gün için affet, söz veriyorum, neler olduğunu sana detaylı olarak anlatacağım.

- Berfin, belki bir kaç gün sonra bir seyahatim olacak, görüşemeyebiliriz, sen gelemiyorsan söyle yerini ben hemen geleyim, seni çok merak ettim sevgilim.

Berfin gülümseyerek;

- Sevgilim mi !!! Bana en son ne zaman Sevgilim dediğini anımsayamıyorum bile Bars, özlemişim.

Bars kendisini çok kötü hissetti, evet haklıydı, son zamanlarda ağzından bu tarz kelimeler dökülmüyordu, içinden gelmiyordu ama şimdi Berfin’i gerçekten çok merak etmişti ve onu ne kadar özlediğini fark etmişti.

- Çok haklısın Sevgilim, bu iş ve yaşam telaşesi bizi ne hale getirdi böyle. Seni çok merak ettim Berfin, ya gel ya ben sana geleyim, lütfen. Hem bu numara da ne? Senin cep telefonuna ne oldu? Sana artık bu numaradan mı ulaşacağım?

- Hepsinin yanıtını bir kaç gün içinde vereceğim, sen beni arayamazsın, ben seni arayacağım sevgilim, seni sevdiğimi unutma, eğer seyahete gidersen Yasemin’e bilgi verebilir misin? Ben ondan gerekli bilgileri alırım.

Bars bu gizemi anlayamadı ama Berfin’i iyi tanıyordu, ısrar etmesi anlamsız olacaktı.

- En azından nerede olduğunu söylesen, merak etmezdim bu kadar?

- Yakında sevgilim, yakında hepsini öğreneceksin, seni seviyorum, kendine iyi bak.

Telefon kapandı. Bars öylece kaldı, ne yapması gerektiğine karar veremedi, arayan numarayı tekrar kontrol etti, kontörlü bir hattı, muhtemelen şimdi arasa yanıt almayacaktı. Denemeye karar verdi, beklediği gibi, konuşma yapıldıktan sonra numara tamamen devre dışı kalmıştı.

Yaptıkları konuşmayı tekrar yaşamaya çalıştı, Berfin’in sesi iyi geliyordu, ama kendisi ile paylaşamayacağı bu kadar özel ve ortadan kaybolacak ne olabilirdi. Aklı hala Berfin’de olmakla birlikte, biraz daha rahatladığını hissetti, En azından uzun bir zaman sonra birbirlerine sevgi sözleri etmişler, sevdiklerini söylemişlerdi.

İkinci kadehi de devirdikten sonra diz üstü bilgisayarını masaya yerleştirdi, biraz Botsvana’yı araştırmak istiyordu. Nasıl bir yerdi? Jake bir kaç gün içinde seyahat edeceklerini söylemişti.

Bilgisayarını çalıştırırken bir kadeh daha Jack Daniels aldı, viskinin içini ısıttığını fark etti, Berfin’den de haber alması iyi gelmişti. Botsvana hakkında bilgi toplamaya başladı.

Botsvana’nın Türkiye’de Elçiliği yoktu ve Türkiye’ye vize uyguluyorlardı, o yüzden de Vize işlemlerini Botsvana’ya yakın bir yerden halletmeleri gerekiyordu, en yakın yerde Güney Afrika Cumhuriyeti’nde ki büyük elçilik gözüküyordu. Demek ki önce Güney Afrika Cumhuriyeti’ne uçacaklar, Cape Town’daki Botsvana elçiliğinden vize alcaklardı.

Botsvana’ya gidebilmek için önce Cape Town’a gitmeleri gerektiğinden internetteki aramasını Cape Town olarak değiştirdi. Cape Town için vize gerekmemesine sevinmişti. Cape Town’a THY uçuşu vardı, oradan da Botsvana havayolları ile Botsvana’nın başkenti Gaborone’a uçacaklardı. İstanbul Cape Town yaklaşık 11 saat sürüyordu, sonrası da yaklaşık 2 saat.

Uçak yolculuğu biraz uzun gibi gözüküyordu ama en azından bir değişiklik ile Gaborone’a varma şansları olacaktı.

Uçuşu hallettikten sonra, sıra Gaborone ve Botsvana hakkında bilgi toplamaya gelmişti. Google’a Gaborone Turizm yazdı. Her zaman olduğu gibi hemen önüne vikipedi sayfası gelmişti.

İlginç bilgiler vardı, Gaborone, dünyanın en hızlı büyüyen şehirlerinden birisiydi. Phakalene semtinde beş yıldılzlı oteller, restoranlar ve gece kulüpleri vardı ama önemli bir uyarı da vardı, şehrin ve ülkenin en büyük sorunu AIDS’ti, tahminen ülkenin %40’nın AIDS hastası olduğu yazıyordu. Aklına hemen Jake’in dediği geldi, sanırım bu bilgileri verdikten sonra Jake’in gece kulubü hayalleri biraz suya düşecekti.

Burada yine elmas mdenciliğinin önemi ve Dış ülkelerin yapmış oldukları yatırımlardan bahsediliyordu. Özellikle başkentte bir çok yeni ve modern bina inşa edilmiş ve bu binalarda ağırlıklı olarak cam ve çelik kullanılmıştı, zaten bir kaç tane fotoğraf koymuşlardı ki oldukça modern bir şehir görünümünde olduğu bu fotoğraflardan kolaylıkla anlaşılabiliyordu.

Araştırmaya devam etti ve sonunda aradığı siteyi buldu, http://www.go2africa.com/botswana sitesinde aradığı tüm bilgiler mevcuttu, otelinden kampına, eğlencesinden yemeğine kadar. Siteyi ve gerekli bilgileri bir mailin içine yazmaya başladı. Maili bitirdiğinde artık elinde Botsvana ile ilgili bütün bilgiler Jake’e gönderilecek şekilde hazırdı, hazırladığı bilgileri hemen gönderdi.

Botsvana ile ilgili çalışmalar bitmişti, kalktı, karnı aç gibiydi, bir şeyler ısmarlamak istedi, daha sonra fikir değiştirdi, üstünü değiştirdikten sonra dışarıya çıkma kararı verdi, Ortaköy’mü Bebek’mi tercihini yapmaya çalışırken, telefonu çaldı.

Arayan arkadaşı Ceren’di.

- Kaçak ne haber nasılsın?

- Merhaba Ceren, kaçak değilim de biliyorsun çok çalışıyoruz.

- Bilirim bilirim, akşam canım sıkıldı da, yapacak bir şeyiniz yoksa al Berfin’i gel, dışarı çıkalım, kafa çekelim.

- Berfin yok ve ben de tam dışarı çıkmayı planlıyordum, Berfin’siz kabul edersen ben seni çıkartayım.

- Delisin, hazır o tatlı karın yokken seni baştan çıkartma şansım var demekki, hayatta bu fırsatı kaçırmam. Nereye gidelim?

- Ben ya Bebek, ya Ortaköy dedim ama sen ne dersin?

- Ortaköy bana uyar, Bebek ters, biliyosun ben Beşiktaş’tan geleceğim.

- Peki, kaç gibi alayım seni?

- Ben gelirim taksiyle, sen de taksiyle gelmeyecek misin zaten.

- Evet taksiyle geleceğim. Tamam, kaç diyelim.

- Saat sekizi geçiyor, dokuz da diyelim mi?

- Ok, nerede buluşalım.

- Bekri’nin karşısında salaş bir meyhane tarzı bir yer var biliyormusun, Sanatçılar Evi mi veya onun gibi bir şey, biz geçen oraya gittik, oldukça keyifliydi. Oraya gidelim mi?

- Uyar, biliyorum orayı, tamam o zaman, saat dokuzda görüşürüz.

- Tamam yakışıklı, vay be bugün benim şanslı günüm herhalde, seni bekarken yakalıyorum, ne dilek dilesem acaba?

- Dalga geçme Ceren, hadi görüşürüz.

- Tamam Bars kızma ya, yemem seni merak etme, öptüm, görüşürüz, geç kalma ve bir başkasını arama ve gelen davetleri red et, bugün benimsin.

Ceren bir kahkaha atıp telefonu kapadı.

Bars kendi kendine gülümsedi. Deli kız diye düşündü. Önemli bir projede, Ceren’in çalıştığı şirket ile işbirliği yapmışlardı. Ceren İzmir Ege Üniversitesi İşletme Mühendisliğinden mezundu ve 30 yaşlarında oldukça bakımlı ve hoş bir kızdı. Projenin kendi şirketi tarafını tamamen Ceren yönetmiş ve bir çok sorunu birlikte aşmışlardı. Bazen günlerce birlikte geç saatlere kadar çalışmışlardı ama aralarında bir şey geçmemişti.

Ceren ile arkadaşlıkları proje tamamlandıktan sonra da devam etmiş, Berfin ile de tanışmışlar ve arkadaş olmuşlardı. Genelde birlikte çıkarlardı, bu süre boyunca bir keç kez Ceren’in sevgili adayları ile tanışmışlardı ama hiç birisini bir kezden fazla görmemişlerdi, aradığını bulamayan sınıfındaydı Ceren ve bunu da sorun etmiyordu. Bu uzun zaman sonra birlikte yalnız çıkacakları bir gece olacaktı.

Kendisini birden daha iyi hissetmeye başladı, bunda almış olduğu üç kadeh viskinin de etkisi vardı ama daha çok Berfin’den aldığı haber, Botsvana işini halletmesi ve tabi akşama Ceren ile birlikte yiyeceği yemeğin de etkisi vardı. Evet, akşam güzel geçecekti ....

BARS .... Bölüm 5

2011-12-27T21:23:00.000+02:00

BARS Bölüm 5

Yasemin hala kendine gelememişti. Yıllar sonra Aybars’ı görmek, hem de Berfin ile birlikte görmek herhalde hayatında tahmin edeceği son şeydi.

Şirketten çıktıktan sonra direk eve gelmişti. Ne yapması gerektiğine bir türlü karar veremiyordu. Berfin ile konuşmalımıydı yoksa Aybars’ı mı aramalıydı. Ne olup bittiği hakkında hiç bir fikri olmaması kendisini çok rahatsız etmişti.

Aybars’ın telefonu hala duruyor mu diye merak etti, hemen cep telefonuna baktı, evet duruyordu. Arasam ne olur diye düşündü. Tamam çok medeni bir şekilde ayrılmamışlardı ama yine de Aybars’ın telefona yanıt vereceğini düşündü. Peki ama Berfin ile Aybars’ın arasında nasıl bir ilişki var dı? Berfin’in o gizemli hali aklına geldi, halletmem gereken bir şey var demesi.

Aklına ilk gelen ihtimal, Berfin ile Aybars’ın bir ilişkisi olduğu ve Aybars’ın bu konuda Berfin’i sıkışıtırmasıydı, belki de şantaj yapıyordu, Bars’dan bu kadar gizli saklı yaptığına göre mutlaka buna benzer bir şey vardı. Bu durumda Aybars’ı araması sorun olur muydu acaba? Aybars kendisinin Berfin’İn yardımcısı olduğunu biliyor muydu acaba?

O kadar çok soru geliyordu ki aklına ve hiç birisine yanıt verememesi çıldırtıyordu, en sonunda ne olursa olsun diye Aybars’ı aramaya karar verdi ve aradı.

- Alo!

Ses Aybars’ın sesi değildi.

- Merhaba, Aybars Bey ile görüşebilir miyim?

- Kim arıyor?

- Yasemin deyin, o tanır.

Sessizlik oldu, muhtemelen telefona yanıt veren kişi ahizeyi kapatıp, Aybars’a sesleniyordu.

- Şu anda müsait değil Hanımefendi, birazdan o sizi arayacakmış. İyi günler.

Telefon kapandı. Herhalde toplantıda falandı, neyse en azından Aybars’a ulaşabilmişti. Daha sonra arayacağına göre sorularının yanıtlarını da o zaman alabilecekti. Acaba Berfin’i de arasam mı diye düşündü ama sonra vaz geçti, Berfin ile ilgili konuları Aybars ile konuştuktan sonra da halledebilirdi.

Kafası biraz daha rahatlamış vaziyette yatak odasına gitti, üstündekileri çıkardı, aynada kendisine baktı, uzun süre vücut hatlarını inceledi, evet güzel bir kadındı, iç çamaşırlarını da çıkardı, göğüsleri hala dikti, hiç bir sarkma emaresi yoktu, beli biraz kalındı ama olsun daha incelecekti, en beğendiği yeri bacaklarıydı, bütün olarak baktığında kendisini beğendi, bir duş almak istiyordu ama banyoya gidince kararını değiştirdi, küveti doldurmaya başladı, küvete girip biraz dinlenmek, dinlenirken de kafa çekmek istedi.

Sıcak suyu açtıktan sonra çırılçıplak salona döndü, perdeleri kapalı değildi ama karşısında zaten kendini görecek kimse yoktu, salon ormana bakıyordu ve karanlıktı. Kendisine bir cin-tonik hazırladı, tekrar banyoya döndü, küvet sıcacık suyla dolmaya başlamıştı, içine çeşitli çiçek aromalarını ilave etti, biraz da köpük, eliyle şöyle karıştırır karıştırmaz su hemen köpürmeye başladı.

Bu sırada cep telefonu çaldı, hemen salona koştu, arayan Aybars’tı.

- Bu ne sürpriz Yasemin, silmemişsin numaramı.

- Merhaba Aybars, neden sileyimki?

- Nereden aklına geldim, hayırdır.

Hemen konuya girmek istemedi.

- Çocuğun nasıl? Sağlıklıdır inşallah.

Aybars hemen yanıt vermedi, bir süre sessiz kaldılar.

- Çok üzgünüm Yasemin, anlatmıştım sana mailde, ayrıca sana gösterdiğin anlayış için bir teşekkür dahi edemedim.

- Önemli değil, nasıl peki çocuğun, eşin?

- İyiler. Eee nereden aklına geldim.

Nasıl söylemesi gerektiğine henüz tam karar verememişti, ne demeliydi?

- Çok ilginç bir şey oldu da, aslında o yüzden aradım seni.

- Hayırdır ne oldu?

- Bugün bir mail aldım, tanımadığım birisinden...

- Eee, benimle ilgisi ne?

- Ekinde bir fotoğraf göndermiş, ne zaman çekilmiş bilemiyorum da...

Aybars sessiz kaldı.

- Orada mısın, sustun birden de.

- Buradayım, ne vardı fotoğrafta Yasemin?

- Sen ve bir kadın?

Berfin demek istememişti, Aybars belki kendisi bir açıklama yapardı.

- Olabilir, eşimle gittiğimiz bir zamanda çekilmiştir ama kim çekmiş, neden çekmiş ve neden sana gönderilmiş onu anlayamadım. Belki de bir çalışanımla falan çekilen bir fotoğraftır. Fotoğraftaki kadın kim? Nasıl birisi?

Artık kararını vermişti. Gerçekleri söyleyecek ve bu işin aslını Aybars’a soracaktı.

- Aybars, o kadını ben tanıyorum, o yüzden bana gönderdiler sanıyorum ama ne amaçla gönderdiler inan ben de bilmiyorum. O yüzden sana sormak istedim.

Aybars yine sessizleşmişti.

- Aybars...?

- Evet buradayım Yasemin, sen kimden bahsediyorsun?

- İşte o fotoğraftaki kadından, o kadın benim müdürüm Berfin Aybars ve gerçekten nasıl tanıştığınızı bilmiyorum, aslında çokta merak ediyorum. Bu konuda bana söyleyecek bir şeyin olursa memnuniyetle dinlerim, çünkü ben aradaki bağlantıyı çözemedim, saatlerdir bunu düşünüyorum.

- Yasemin, bu gerçekten uzun bir hikaye ve bunu telefonda anlatmam çok uzun sürer. Müsaitsen sana gelebilir miyim?

Yasemin bunu beklemiyordu, Aybars’ı, ilk aşkını, ilk erkeğini görmeyi hiç beklemiyordu, heyecanlandı.

- Ciddi misin? Seni görmek beni de mutlu eder.

- Ben de bundan mutlu olurum, hatta müsaitsen bu akşam uğrayabilirim, biraz geç saatte olacak ama mutlaka uğrarım, bu konuyu seninle konuşmam çok önemli, yanlış fikirlere kapılmanı istemem.

- Tamam bence de uygun, evdeyim zaten, çıkmayacağım bir yere.

- Peki Yasemin, sadece bir soru sormak istiyorum, bu konuyu başka kimseyle konuşmadın değil mi? Sonuçta biliyorsun çok özel bir durum.

- Hayır, fotoğraftan da kimseye bahsetmedim, zaten tam işten çıkarken gelmişti mail, okudum ve eve geldim. Konunun ne kadar özel olduğunun farkındayım Aybars.

- Ev adresini alayım, saat on bir gibi sende olurum, tamam mı?

- Tamam Aybars.

- Gelirken getirmemi istediğin bir şey var mı?

- Yok, teşekkür ederim. Geldiğinde görüşürüz, ev adresimi vereyim.

Ev adresini verdikten sonra telefonu kapadı, elinde cin tonik ile banyoya gitti, küvet dolmuştu, suyun üstü köpükten gözükmüyordu, aldığı alkolün de etkisi ile libidosunun yükseldiğini hissetti, acaba Aybars ile sevişirler miydi? Bu düşünce bile tahrik olmasına neden oldu, sıcacık suya girdi, kadehinden bir yudum daha aldıktan sonra, köpüklerin içinde kendini okşamaya başladı. Evet, Aybars ile sevişecekti, kararını vermişti.

BARS ..... Bölüm 4

2011-12-27T21:13:00.000+02:00

BARS Bölüm 4

Jake konuya nasıl gireceğini daha önceden düşünmüştü, Bars’ın zeki birisi olduğunu biliyordu, ne kadar detaya girmesi gerektiğine henüz karar verememişti.

- Bars, bugün Genel Merkezden bir proje geldi. En baştan söylemeliyim ki oldukça GİZLİ bir proje, hatta şunu da eklemeliyim, bu projenin detaylarını bilen dördüncü kişi sen olacaksın.

- Öyle mi? Gurur duydum, bana bu kadar güveniyorsunuz yani.

- Evet, güveniyorum Bars, sadece ben değil, Genel Merkez de çok güveniyor. Şimdiye kadar yaptıklarınla bunu kanıtladın zaten.

Bars gülümsedi, kafası her ne kadar Berfin ile meşgulse de, duyduğu bu sözler gururunu okşamıştı.

- Benim bu noktaya gelmemede emeğin çok fazla Jake, bunu asla inkar edemem, hem senin hem de Genel Merkezin bu görüşlerine çok sevindim. Peki nedir bu proje?

- Açıkçası Bars, bu şimdiye kadar yaptığımız projelerden biraz farklı ve Türkiye’de değil, Afrika’da bir ülkede yürüteceğiz bu projeyi.

- Afrika’mı?

- Evet, Afrika’da, ülkeyi şimdi söylemeyeceğim sana, ama Genel merkezin üzerinde çok durduğu ve çok önemli bir proje olduğunu söyleyebilirim.

Bars oldukça şaşırmıştı, bildiği kadarıyla TRISTAR’ın Mısır ve Fas’ta organizasyonları vardı, bu proje için neden Türkiye seçilmişti, özellikle Mısır organizasyonun başında daha önce birkaç kez toplantılarda karşılaştıkları Mahmut Ebsan adlı birisi vardı.

- Anlayabildiğimi söylersem yalan söylemiş olurum Jake ama Afrika’da bir projeyi Afrika’daki TRISTAR organizasyonlarını neden üstlenmiyor?

Jake bu tarz soruları bekliyordu, o yüzden hemen yanıtını verdi.

- Çünkü bu bir yazılım projesi değil Bars, ya da şöyle söyleyeyim Yazılım projesi olarak gözükecek ama yazılımla direk ilgili değil ve açıkçası bu projede TRISTAR adı da geçmeyecek.

- Bilmece gibi oldu ve gerçekten kafam karıştı. Yazılım projesi değil ama yazılım projesi, TRISTAR Türkiye projenin sahibi ama TRISTAR adı geçmeyecek. Biraz esrarengiz oldu, sanki casus romanları gibi.

- Aslında güzel özetledin, evet, buna bir casusluk projesi diyebiliriz.

- Şaka yapmıyorsun değil mi?

- Hayır, Bars, şaka değil.

- Bu yasal bir proje mi peki? Çok meraklandırdın beni.

Jake bunu da bekliyordu, Bars’ın içinde artan soruları ve esrarengiz durumun onda yarattığı adrenalini hissedebiliyordu.

- Yasal derken ne kast ettiğine bağlı, ama bu projenin bize verilmesinde sadece bizlerin Yazılım tecrübeleri örnek alınarak değerlendirilmedi. Başka özelliklerimiz de göz önüne alındı.

- Ne gibi özellikler bunlar Jake?

- Yönetim kabiliyeti, soğukkanlılık, cesaret ve dövüş sanatlarındaki ustalık.

Bars’ın iyice kafası karışmıştı, şimdiye kadar amatörce yapmış olduğu dövüş sanatlarındaki ustalığının böyle bir zamanda devreye gireceğini hiç ummamıştı. Arada Jake ile birlikte çalışırlardı ama bunu sadece eğlence için yaparlardı. Jake’in ne kadar usta olduğunu biliyordu.

- Gerçekten şaşırdım Jake ve açıkçası görebildiğin gibi de bayağı heyecanlandım.

Gülümseyerek devam etti

- Ne o yoksa Afrika’da bir ülkede darbe falan mı yapacağız.

Jake de gülümsedi,

- Yok canım, ne darbesi, biz sadece bizden hizmet isteyen birilerine yardımcı olacağız.

- Peki ama Jake hala anlayamıyorum, biz bir Yazılım Şirketiyiz, ve en iyi yaptığımız iş, yazılım üretmek. Hani bizim farklı özelliklerimizden faydalanmak isteyen insanlar bu işleri çok daha profesyonel olarak yapacak birilerini bulabilir, hele ki Müşteri Amerika’daki Genel Merkezimize kadar gelmişse, TRISTAR’ın bu konuda bir çok uzmanı var, neden biz seçildik, ben bunu anlayamıyorum.

Jake, artık bu sorulara yanıt vermekte zorlanmaya başladığını hissetti, o ana kadar ne kadar detaya gireceğini bilemiyordu, ama bu dakikadan sonra biraz daha fazla bilgi vermesi gerekecekti.

- Bars, o zaman olayları sana şöyle kısaca aktarmak istiyorum. Türkiye’de büyük bir şirketin Afrika’da bir ülkede yatırımları var, oldukça değerli ve büyük yatırımlar, ancak Türkiye’deki bu şirket, bu yatırımlarını yasal olmayan bir yoldan, paravan bir şirket üzerinden yapıyor. Ancak bunu o kadar iyi yapıyorlar ki, bir açıklarını yakalamak neredeyse olanaksız. Türkiye’de bu şirketin yatırımlarını yaptıkları bu ülkeye de bir başka şirket girmek istiyor. Amerika’da olan bu şirket paravan şirketi ortaya çıkartarak Türkiye’deki o şirketin bu ülkeden ayrılmasını istiyor. Bizim işimiz de Türkiye’den başlayarak o ülkeye kadar yapılan işlemleri takip edecek bir sistem oluşturmak ve bu şirketin o ülkeden ayrılmasını sağlamak olacak.

- Jake, bu bir şaka değil değil mi? Senin şu anlattıkların demin dediğim gibi CIA imzalı bir filme benziyor cidden. Bunun için bizim gibi bir yazılım firmasına neden gereksinim duysunlar ki?

- Öncelikle Türkiye’yi biz çok iyi tanıyoruz, onlarca proje yaptık, bunun da ötesinde ÖNEMLİ projelerde istihbarat alabileceğimiz bir takım önceliklerimiz var biliyorsun.

Bars Jake’in gelmeye çalıştığı noktayı anlamaya başlamıştı. Özellikle Askeri projelerde çalışırken, normal bir çok şirketin ulaşamayacağı bir takım önceliklere sahiptiler, bu öncelikleri sadece işleri için kullanmışlardı ama o öncelikler orada duruyordu, kullanmak istediklerinde ellerindeki projeleri öne sürerek rahatlıkla kullanabilirlerdi, bu da açıkçası sonsuz kaynaklara ulaşabilmek demekti.

- Anladım, peki yazılım kısmında sanırım bu şirket hakkında bilgi toplayarak, yeni bir sistem oluşturup, şirketin girdisini, çıktısını, para transferlerini, ilgili kişileri takip etme falan gibi bir şey yapacağız. Yani tam kafamda şekillenmedi ama, sanırım buna benzer bir şey olacak.

- Evet, aynen öyle, bu şirketi Genel Merkez araştırdı Bars, çok ustalar ve açıkçası şimdiye kadar bir açıklarını bulamadılar. O yüzden bu işi üstlenmemizi istiyorlar.

- Projeyi biraz anladım da Jake, peki bizim diğer özelliklerimizin, mesela dövüş sanatlarındaki ustalığımızın bu iş ile ilgisi ne?

Jake bir kez daha gülümsedi.

- Araştırmasını üstleneceğimiz şirketin bizim bu çalışmalarımızdan hoşlanacağını sanmıyorum, her ne kadar GİZLİ olsa da, onların da bir takım kaynakları olduğu muhakkak, yani eninde sonunda bizim bu tarz bir çalışma yaptığımızı öğrenme şansları olabilir, Genel Merkez Paravan şirketi de biraz araştırmış, başında Aybars Tetik denilen birisi var. Hakkında çok fazla bilgi sahibi değiliz, bildiğimiz oldukça sık seyahat ettiği, özellikle bu Afrika ülkesine ve sürekli korumalar ile gezdiği.

- Yani iş sadece yazılım ile bitmiyor değil mi?

- Hayır maalesef bitmiyor.

- Peki bu ülkede yaptıkları yatırım ne Jake? Neden bu kadar önemli? Hem bu yatırımlar çok mu gizli? Ben şimdiye kadar yazılı veya görsel basında bir Afrika ülkesine yapılan yatırımları hiç duymadım. Hem her şeyi anlattın artık, hangi Afrika ülkesiymiş burası. Onu da söyle bari.

- Botsvana.

- Botsvana mı? Hiç duymadım, nerede bu Botsvana?

- Botsvana Cumhuriyeti önceleri İngiltere'ye ait bir bölgesiydi. 1966 yılında bağımsız bir ülke oldu. Güneyde bir yer, Güney Afrika Cumhuriyet, Namibya, Zimbabve ve Zambiya ile sınırı var. 2 milyon kişinin yaşadığı bir yer. Başkenti Gaborone. Ve bil bakalım bu ülkede en önemli şey ne, neden bu ülke insanların iştahını kabartıyor?

- Elmas mı?

- Evet, tam üstüne bastın. Elmas Madenciliği.

- Anladım, peki Türkiye’deki şirket bu elmas işine mi girmiş durumda, bu şirket hangi şirket, onu biliyor muyuz?

- Evet, ama bunu şimdi açıklamak istemiyorum, proje detaylarına sonra gireriz, evet, ne diyorsun? Var mısın bu projede benimle birlikte çalışmaya?

- Seninle birlikte her projeye gözüm kapalı girerim Jake, senin bana olan güvenini boşa çıkartmayacağıma emin olabilirsin. Peki sen ve ben, başka kim olacak?

- Emine ile de konuşayım diyorum, sonuçta onun da çok yardımına gereksinmemiz olacak, ne dersin?

- Bence de iyi olur ama ne kadar detaya girmen gerekecek, onu tam bilemiyorum açıkçası.

- Asla sana anlattığım kadarı değil, ben onu ayarlarım.

İkisi de bir an sessiz kaldılar, Jake projeyi anlatmış, Bars’dan aldığı olumlu etki ile de rahatlamıştı, Emine’ye bu kadar detay vermeyecekti. Bars ise oldukça heyecanlanmıştı, farklı bir projeye imza atacaktı. Jake ile birlikte çalışmayı seviyordu.

- Kaçalım artık istersen Bars, bu arada canını sıkan meseleyi sormadım, anlatmak istersen dinlerim.

- Yok, o kadar önemli değil, hallederim ben, teşekkür ederim ilgilendiğin için. Bu arada benim yapmamı istediğin bir şey var mı, başlangıç olarak.

- Evet var Bars, onu sona saklamıştım.

Jake ayağa kalktı, gülümseyerek;

- Mümkünse bu akşam Botsvana ile ilgi internetten ne kadar bilgi toplayabilirsen o kadar iyi olur. Özellikle Gaborone kentini iyice bir çalış, bak bakalım en güzel otelleri hangisiymiş, ha biraz da gece hayatını öğren.

- Otel mi, gece hayatı mı? Neden?

- Eh, birkaç gün sonra sen ve ben Botsvana’ya gidiyoruz. Gidince nerede kalacağımızı ve gece nasıl eğleneceğimizi bilmekte fayda var diyorum.

İsimsiz Kahramanlar ... Film & Dizi çevirmenleri ...

2011-12-27T13:01:00.000+02:00

Bir çok farklı konuda İSİMSİZ KAHRAMANLAR örneklerine rastlarsınız, örneğin bir futbol takımında önde olan yöneticiler, teknik direktörler, futbolcular önde gelir ama alt yapısında onlarca isimsiz kahraman vardır. veya çok başarılı bir konserde konseri veren ön plandadır ama o konser alanındaki sahneden, biletlerini satmaya uğraşanlara kadar bir çok isimsiz kahraman vardır.

Benim gibi Filmkolik & Dizikolik insanlar içinde isimsiz kahramanlar, o filmin alt yazısını hazırlayanlardır.

Düşünün, bir filmi seyrederken beğeninizi neye göre ölçersiniz? Çekimler tamam, sahneler harika, oyuncular da mükemmel oynamış, AMA filmi anlamıyorsunuz, çünkü Alt yazı o kadar kötü tercüme edilmiş ki, siz yabancı dilde bir sürü konuşma duyuyorsunuz ancak alttaki alt yazı kısa kısa kelimelerden oluşuyor.

Filmi veya diziyi anlamanıza, beğenmeniz de en önemli kısımdır, anlayamadığınız bir filmi sevemezsiniz. Ha yabancı dil biliyorsanız belki alt yazıyı kapatıp filmi anlamaya çalışabilirsiniz. Ama ya film bir Kore filmi veya Çin filmiyse ne yapacaksınız?

Hatta bazen yabancı dil bildiğiniz halde, bazı kurgu-bilim film veya dizilerinde o dili tam olarak çözemeyebilirsiniz.

Ben film ve dizi seyretmeyi çok sevdiğim için, alt yazı benim için çok önemli, ne kadar ingilizce de bilsem, bir çok seyrettiğim film farklı dillerde de olsa, alt yazı eğer düzgün ise filmi veya diziyi daha çok beğeniyorum. Çeviri ya yanlış veya eksikse de o filmi seyredemiyorum ( ingilizceyse devam ama değilse tam bir rezalet ).

Biliyorsunuz bu alt yazıları hazırlayan arkadaşlarımızın çoğu Yabancı Dilde dinleyip, tekrar tekrar dinleyip tercüme ediyorlar. Eskiden dublaj vardı, şimdi artık orijinal film sesleri ile dinliyoruz, alt yazıdan okuyoruz.

Sizleri bilemem ama bu kişiler benim için gerçekten isimsiz kahramanlar. Bu konuda başarılı olanlar da inanın öyle çok fazla değil. Benim seyrettiklerimin çoğunda ya Begüm Özdemir var, ben de merak ettim ve Begüm Hanımı Facebook'ta buldum ve kendisi ile de arkadaş oldum. Şimdiye kadar seyrettiğim tüm film ve dizi çevirileri çok başarılı, kendisine de teşekkür ettim.

Tercüme ile ilgili son bir söz söyleyip bitiriyorum; Tercüme KADIN gibidir derler, GÜZELİ sadık olmaz, SADIĞI güzel olmaz :)))

Sevgilerimle,
Haluk
27.12.2011 12:00

Değişmeyen tek şey Değişimdir ....

2011-12-26T13:33:00.001+02:00

Çok bilinen ve artık klişe olmuş bir söz vardır, bilirsiniz : “ Değişmeyen tek şey değişimdir.”

Değişimin sözcük olarak kullandıldığı kadar kolay bir şey olmadığı konusunda sanırım bir çoğumuz aynı fikirdeyiz, çünkü değişim sadece düşünerek yapılan bir şey değildir. Değişimlerin maliyeti vardır, istemeniz gerekir, hem de tam anlamıyla, içinizden. İnanmadığınzı ve istemediğiniz sürece değişim sadece sözde kalır.

Değişimler gerek iş yaşamında, gerek özel yaşamınızda sizi olduğunuz yerden farklı noktalara taşır, bazen farkında olarak, bazen farkında olmadan yaşamınızda değişimler olur. Ancak yaşam tarzımızda, hayata bakış açımızda bir değişim yapmak için hep bir neden bekleriz.

Düşünsenize, örneğin bekar veya boşanmış bir kadının, bir erkeğin yaşamını. Sabah aynı şekilde kalkacak, traş olacak veya makyajını yapacak, arabasıyla veya toplu taşıma araçlarıyla işine gidecek, her gün gördüğü insanlar, müşteriler ile bir tam gününü harcayacak, akşam belki iş sonrası arkadaşlarıyla biraz zaman geçirecek, sonra evine dönecek, televizyon, kitap okuma, müzik dinleme, facebook, msn ve sonra uyuyacak, ertesi sabah, bir sonraki gün, hafta, ay belki sene, bunların hepsi tekrarlanacak.

Bu yaşamı devam ederken her hangi bir anda değişime karar vermesi için ne olabilir? Nasıl bir şey yaşamalı ki, kendini değişim için sorgulasın?

Şehirden sıkılan, değişimi şehiri terk etmede arar, karısından, kocasından sıkılan, dayanamayacak noktaya gelen değişimi boşanmada yaşar, işinden, patronundan sıkılan değişimi iş değiştirmede arar, sevgilisinden sıkılan değişimi sevgili değiştirmekte arar.

Peki yaşadığı hayattan sıkılan değişim için nasıl bir neden arar?

Bana göre bu sorunun yanıtı, değişim kararı, kişi gerçekten kendini sorgulamaya ve bu yaşamı hak ettiğini düşünüp düşünmediğinde başlar. Kendine karşı samimi olamayan, hatalarını göremeyen, yaşadıkları için nedenleri dışarıda arayan birisi hiç bir zaman değişmeyecektir. Değişim içimizde olmalıdır, ben değişmezsem karşımdaki insanların, şartların değişmesini nasıl bekleyebilirim?

Değişim kararı, yaşamınızda bir şeyleri değiştirme kararı, öncelikle samimi bir şekilde kendinizle konuşmakla başlar. İç sesinizi dinlemekle, neyi ne zaman nasıl istediğinize karar vermekle başlar.

Bence, asıl sorunumuz yaşamdan beklentilerimizi ve önceliklerimizi doğru teşhis edememekten başlıyor.

Ne istiyoruz?
İstediğimiz yaşamı mı yaşıyoruz?
Yaşayamıyorsak nedenleri ne?
Bu nedenleri ortadan kaldırmak için ne yapıyoruz?
Çok mu olanaksız şeyler istiyoruz?
Kendimizden çok karşıdan mı bekliyoruz?
Alamadığımız da vaz mı geçiyoruz?

Onlarca soru sorabiliriz kendimize, yeter ki dürüst bir şekilde yanıtlayalım, kendimizi kandırmayalım, çünkü yanlış teşhis, yanlış tedavi getirecektir. Kendimizi kandırmakla elimize bir şey geçmeyecektir.

Sorun kendinize, ne istiyorum? Bu istediklerimi elde edebilmek için ne yapıyorum?

İşte eğer isteklerinizle, yaptıklarınız birbiri ile örtüşmüyorsa, o zaman sizin değişime gereksinmeniz var ve bir an önce bu değişimlere maliyeti ne olursa olsun başlamanız gerekmektedir.

Sevgilerimle,

Haluk

11.03.2011 23:30

BARS ... Bölüm 3

2011-12-25T23:22:00.001+02:00

BARS Bölüm 3

Yasemin telefonu kapadıktan sonra bir an ne yapması gerektiğini düşündü. Bars’a yalan söylemek zorunda kalmıştı ve bunu yapmaktan hiç hoşlanmamıştı. Berfin’i çok seviyordu ama Bars’a yalan söylemek zorunda kalmak farklı bir şeydi. Üstelik açıkçası Berfin’in Bars’ı bu kadar umursamaması ve evliliğine değer vermemesine oldukça üzülüyordu. Bars bunu hak etmiyordu.

Bunu birkaç kez Berfin ile konuşmaya çalışmış ama Berfin bu konuda çok ketum davranmıştı. Sonuçta onların özel yaşamıydı ama şimdi bu yalan ile o özel yaşama bir şekilde dahil olduğunu, hem de hiç istemediği bir şekilde dahil olduğunu hissetmişti.

Üniversitedeyken çok fazla arkadaş canlısı birisi değildi, az ve öz arkadaşlıklar kurardı, daha sonra çalışma hayatına atılınca daha sosyal ortamlara girmeye başladı. İlk başlarda kilosu ile barışık olmadığından dolayı, kendisini çirkin bulur, erkeklerin ilgisini çekmeyeceğini düşünürdü. Balık etinden biraz fazlaydı kilosu.

İş yaşamına atıldıktan sonra kendisine daha dikkat etmeye başladı, bir jimnastik salonuna yazıldı, altı ay sonra oldukça kilo vermişti, aynada kendisine baktığında kendini beğenmeye başladı, bu moralle de jimnastiğe daha fazla zaman ayırmaya başladı. Kilo verdikçe ve sosyal ortamlara girdikçe hem erkeklerin, hem kızların da dikkatini çekmeye başladı.

İlk aşkını da yirmi dört yaşında yaşadı, bu aynı zamanda onun ilk cinsel deneyimi olmuştu. Aybars ile bir arkadaşının doğum günü partisinde tanışmışlardı. Daha sonra Aybars ile birkaç kez buluşmuşlar, gezmişlerdi. Bir dönem sonra sırılsıklam aşık olmuştu Aybars’a. Aybars otuz beş yaşlarında, uzun saçlı, esmer, uzun boylu, atletik bir vücuda sahip, eşinden ayrı yaşayan, yakında boşanacağını söyleyen ve çocuğu olmayan birisiydi. Özel bir şirkette yöneticilik yapıyordu. Eğlenceli, esprili ve çok yakışıklı bir adamdı.

Bir gece epeyce alkol alıp eğlendikten sonra eve giderlerken, Aybars arabayı deniz kenarında bir yere çekmiş ve ona arabada sahip olmuştu. Hayır demeyi hiç düşünmemişti, ama Aybars’ın şaşkınlığına şaşırmıştı. Bakire olduğunu beklemediği aşikardı. Daha sonra bunu uzun uzun konuşmuşlar ve çok mutlu bir şekilde evine dönmüştü. Seviyor ve seviliyordu, sabaha kadar Aybars’a mesajlar yazdı, yanıt beklemiyordu tamam ama Aybars’a sadece ilk mesajına yanıt vermiş, diğerlerine yanıt vermemişti. Bunu o zaman çok doğal karşılamıştı, yorgundu, muhtemelen uyumuştu da. Sabaha arka arkaya mesajları okuduktan sonra hepsine birden yanıt verecekti. Çok güzel ve keyifle uyudu.

Sabah erkenden uyandı, Aybars’a günaydın sevgilim ile başlayan ve dün gece içinki mutluluğunu yansıtan bir mesaj daha attı. Hazırlanmaya başladı. Aybars hala mesajlarına yanıt vermemişti. Erkendi daha, kalkınca arardı veya belki önemli bir toplantıdaydı. Giyindikten sonra çıktı, durağa kadar yürüdü, otobüsü beklemeye başladı. İçi içine sığmıyordu. Muhteşem bir gece geçirmiş ve harika bir sevgili edinmişti. Bu arada arayana birkaç arkadaşına geceyi ve sevgilisini ballandıra ballandıra anlattı. Otobüs geldiğinde bindi ve işine geldi.

Öğlene doğru hala Aybars’tan ne bir mesaj ne bir telefon almıştı. Dayanamadı ve aradı ama telefon açılmadı, tamam dedi, toplantıda, en azından bir mesaj yazayım. Hisleri o kadar yoğundu ki, bir mesaj diye başlarken, arka arkaya dört mesaj yazdı. Tekrar işine döndü. Yoğun bir gündü, zamanın nasıl geçtiğini fark edemedi, saat yarım olduğunda Aybars’tan hala haber yoktu, bir kez daha aradı, yine aynı, çaldı ama açan olmadı.

Acaba başına bir şey mi geldi diye düşünmeye başladı, ne yapmalıydı. Derken mail kutusuna bir mail geldi. Baktı Aybars’tandı, sevinçle açtı ve okumaya başladı;

Yasemin, bunu sana nasıl söyleyeceğimi bilemiyorum, dün için ne kadar özür dilesem boş, biliyorum, gerçekten kendimi çok berbat hissediyorum, bunu yapmamalıydım ama olan oldu. Sana gerçekleri söylemeliyim ki bana boşuna umut bağlama. Biliyorsun söylemiştim, eşimden ayrı yaşadığımı, bu doğru ama eşimle arada sırada görüşürüz, bundan birkaç ey evvelde birlikte yemek yemiştik, benim için çok bir anlam ifade etmeyen gecelerden birisiydi. Sonuçta birlikte de olduk ama sadece cinsellikti.

Dün gece seni bırakıp eve geldikten sonra eşim aradı ve hamile olduğunu söyledi, ne yapacağımı şaşırdım, beni çağırıyordu ve konuşmak istiyordu. O yüzden mesajlarının sadece birisine yanıt verebildim ve sonra kalkıp gittim. Bütün gece konuştuk, sabaha kadar ve tekrar denemeye karar verdik.

Biliyorum bu senin açından çok üzücü oldu, ben de kendime çok kızıyorum ama bana da hak vereceğine inanıyorum, sonuçta baba olacağım ve baba olurken eşimin yanında olmak istiyorum. Lütfen anlayış göster. Ne olur beni bir daha arama, mesaj atma, eşimi üzmeden iyi bir baba olmaya çalışacağım.

Sen mükemmel bir kızsın, seni hak eden bir erkeğe ihtiyacın var ama şu durumda o erkek ben değilim, sana mutluluklar diliyorum. Kendine çok iyi bak.

Aybars

İlk okuduğunda yaşadığı şoku atlatıp, maili tekrar okudu, on iki saat içinde yaşadıklarına kendisi de inanamadı, önce sevgilisi ile harika bir zaman geçirmiş, sonra kendisini ona teslim etmiş, şimdi de terk edilmişti. Üstelik daha birlikte olduklarının üstünden on iki saat geçmeden.

Kendisini çok kötü hissetti, midesi bulanıyordu, tuvalete zor yetişti, midesinde ne varsa hepsini çıkardı. Perişan olmuştu, tuvalette oturdu, ağlamaya başladı, on dakika hiç durmadan ağladı, kendisine, Aybars’a, Aybars’ın karısına lanetler yağdırdı. En çokta kendisine kızdı, nasıl bu kadar saf olabildiğine kızdı, nasıl bu kadar çabuk evet dediğine.

Sonra elini yüzünü yıkadı ve işinin başına döndü. Bunu atlatacaktı, başka çaresi yoktu.

Aybars’tan sonra hayatına bir çok erkek girdi, kimi zaman tek gecelik ilişkiler yaşadı, kimi zaman kısa süreli birliktelikler. Ama bir daha hiç aşık olmadı.

İş yaşamında da farklı şirketlerde görev yaptı, en son şirketinden Genel Müdürün en son ya benimle olacaksın, ya da bu şirketten ayrılacaksın tacizinden dolayı işi bıraktı. İş ilanlarına bakarken Uluslar arası bir firmanın Halkla İlişkiler grubunun ilanını gördü. İstekleri ile kendisinin kariyeri oldukça uygun gözüküyordu. Müracaat etti, bir hafta sonra da Berfin Hanım ile görüşmeye gitti.

Berfin ile ilk karşılaştığı an iş görüşmesine gittiği andı. Daha kapıdan içeri girerken birbirlerinden pozitif enerji almışlardı. Görüşme çok olumlu geçti ama hemen karar alınmadı. İki hafta sonra Berfin onu tekrar çağırdı ve kendisine bağlı olarak çalışacağını, maaşını, sosyal haklarını anlattı. İşi hemen kabul etti.

O günden bugüne dört yıl geçmiş ve Berfin’in yardımcısı pozisyonuna kadar yükselmişti. İlk görüşmede birbirlerinden aldıkları pozitif enerji, bu süre içinde de devam etmiş ve çok yakın arkadaş olmuşlardı. Berfin kendisi hakkında her şeyi bilirdi ama o Berfin hakkında çok fazla şey bilmezdi.

Dört yıl içinde bir çok kez birlikte zaman geçirmişlerdi. Berfin’in eşi Bars ile de tanışmıştı. Birbirlerine çok uygun gözükmelerine rağmen hep bir terslik olduğunu sezinlemişti onların ilişkisinde, sanki dışarıda rol yapıyor gibiydiler, gerçek hayatlarında sorunlar olduğu kesindi, çünkü Berfin neredeyse on saatten fazla zamanını işte geçiriyordu. Bir çok kez kendisi eve giderken Berfin’in hala çalıştığını görür ve neden eve gitmediğini anlamazdı.

Ancak bu son iki üç haftadır Berfin’de bir farlılık vardı, işe çok az geliyordu, çok dalgındı, erken çıkıyordu. Birkaç kez Berfin ile konuşmaya çalışmıştı ama Berfin bir şey anlatmak istemiyorsa, onun ağzından bir şey alabilmek imkansızdı. Dün akşam üzeri Berfin aradığında konuşacaklarını düşünmüştü;

- Yasemin sadece beş dakikanı alacağım, gelebilir misin?

- Tab, canım, geliyorum.

Hemen masasından kalktı, Berfin’in odasına girdi, kapıyı arkasından kapadı.

- Gel Yasemin, otur şöyle.

- Anlat bakalım, neler oluyor?

- Ne anlatayım, bir şey olduğu yok.

- Yapma Berfin, birbirimizi dört yıldır tanıyoruz, şu son bir iki haftadır sen de bir şeyler var, o eski Berfin yok, dağınık, dikkatsiz ve çalışmaya neredeyse ara vermiş bir Berfin var, sorun Bars mı?

Berfin’in yüzünü incelediğinde gerçekten ters giden bir şeyler olduğunu anlamıştı ama Berfin anlatıp anlatmamakta kararsız gözüküyordu.

- Hadi Berfin, bana güvenebileceğini biliyorsun, neden anlatmıyorsun, Bars ile mi ilgili?

- Hayır, Bars ile ilgili değil.

- Ne oldu peki, nedir seni bu kadar üzen, sıkan şey?

- Yarın birisi ile görüşmem gerek.

Bu pek alışılageldik bir durum değildi, Berfin çok önemli olmadığı sürece işten izin almazdı.

- Buluşma derken, nasıl bir buluşma bu?

- Detaylarına girmeyeceğim Yasemin, sadece yarın bunu halletmem lazım, o yüzden yardımına ihtiyacım var, yarın Bars beni ararsa senden beni görmediğini söylemeni istiyorum, izinli falan bir şey uydur.

- Tamam söylerim tabi de, zaten gelmeyeceksen izinli olup olmadığının ne önemi var.

- Yok yarın bir süre burada olacağım, sonra çıkacağım.

- Bilmece gibi oldu, yarın aslında buradasın ama burada değilmişsin gibi davranacağım, hatta seni yarın hiç görmeyeceğim ve Bars’a yalan mı söyleyeceğim? Hem beni arayacağını nereden biliyorsun, kendisi de gelebilir, gerçi hiç geldiğini görmedim ama…

- Yok gelmez, arayacaktır mutlaka, akşam üstü arayacaktır seni.

- Peki seni ararsa ne olacak? İşyerinden veya cebinden?

- Onu ben düşünürüm, senden istediğim sadece seni ararsa söylediğimi aktarman Yasemin, gerisini bana bırak, ben halledeceğim. Oldu mu?

Berfin bu tavrı ile konuşmanın bittiğini ve çıkmak istediğini belirtmişti, Yasemin daha fazla üstelemek istemedi ama bu nasıl bir şeyse hoşuna gitmemişti, Bars'ı severdi, bu ne buluşmasıydı böyle, ancak Berfin'i kıramazdı.

- Peki Berfin, istediğin gibi olsun ama inan çok merak ettim hatta biraz endişelendim, endişelenmemi gerektirecek bir şey yok değil mi?

Berfin ilk defa gülümseyerek;

- Yok hayatım, merak etme, yarını bir atlatayım, sana her şeyi anlatacağım, şimdi izninle çıkmam gerek.

- Tamam canım.

İkisi de kalktılar, Berfin Yasemin’e sarıldı, o kadar sıkı sarılmıştı ki Yasemin de şaşırdı, bir akşam ayrılması değil de, sanki bir daha görüşemeyecekleri gibi bir sarılmaydı. Birbirlerinin yanaklarından öptüler, Berfin çıktı, Yasemin odasına döndü.

Dün akşam yaşadıkları bu durumdan sonra, sabah her zaman olduğu gibi Berfin sabah erkenden işe gelmişti, birkaç kez telefonda iş ile ilgili birkaç şey konuşmuşlardı. Sonra saat iki gibi Berfin’e bir şey sormak için gittiğinde, odasında olmadığını görmüştü. Akşama kadar da bir daha görünmedi, akşam üzeri saat altı gibi de Bars aramıştı ve aynen Berfin’in düşündüğü gibi sormuştu. O da Berfin’e söz verdiği gibi davranmıştı.

Saatine baktı, dokuza geliyordu, hazırlandı, Bars’ın aradığını Berfin’e bildirmek için cebinden Berfin’i aradı ama telefon açılmadı, herhalde evinde Bars ile birliktedirler artık diye düşündü, eve gidince olmazsa bir kere daha arardı. Bilgisayarını kapatacakken mail kutusunda yeni bir mail gördü, Ayhan Yılmaz diye birisini tanımıyordu, merak etti, mailin üstüne tıkladı,

Bu fotoğrafın ilgini çok çekeceğini sanıyorum.

Ayhan

Ekinde bir jpeg uzantılı dosya vardı, merak içinde dosyayı açtı, önce kim olduklarını tanıyamadı, biraz daha yakından bakınca şaşkınlıktan dona kaldı.

Fotoğraf bir cafe’de çekilmişti, fotoğraftakiler ise Berfin ve Aybars idi.

BARS ..... Bölüm 2

2011-12-25T23:03:00.002+02:00

BARS Bölüm 2

Aynı saatlerde Jake Curdy yeni gelen proje ile ilgili hazırlanmış raporu okuyordu. Chicago’dan gönderilen rapor “ ÇOK GİZLİ “ olarak hazırlanmış ve kendisine teslim edilmişti. İki sayfa hazırlanmış raporu okuduktan sonra uzun bir süre düşündü. Genel Merkez için çok önemli bir proje olduğu ortadaydı ve bu projenin gerçekleşmesinde Türkiye’deki TRISTAR önemli bir rol oynayacaktı. Raporun içeriğini Genel Merkezdeki patron ve bir kaç kişi dışında kimse bilmiyordu. Aynı gizliliği Türkiye’de göstermek istediklerini patron açık açık belirtmişti.

Jake Curdy, otuz beş yaşlarında, atletik yapılı, esmer yakışıklı bir adamdı. İllinois Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliğini birincilikle bitirmişti. Zaten daha okuldayken sektördeki ana firmaların dikkatini çekmiş, bir çoğu okuldan mezun olmadan iş teklifleri yapmıştı. Öncelikle Uzak Doğu Felsefesi ve yakın dövüş sanatları çok ilgisini çekiyordu. Üniversiteyi bitirdikten sonra iş arama yerine, okuldan samimi arkadaşı Gefry ile birlikte uzun zamandır planladıkları Uzak Doğu gezisine çıktılar, yaklaşık iki ay sürmesini bekledikleri gezide Nepal, Hindistan, Tibet, Tayland ülkelerini gezdiler, felsefelerini öğrendiler. Zaten okuldayken devam ettikleri yakın dövüş sanatlarının inceliklerine bu ülkelerde daha da vakıf oldular. İki ay geçmesini planladıkları gezi yaklaşık bir sene sürdü. Bir seneyi bitirdiklerinde Jake geri döndü, Gefry ise Tayland’da kaldı.

Jake İllinois’e döndükten sonra bir süre dinlendi, iş aramadı ama Jake’in döndüğünü öğrenen firmalar ona tekrar iş teklif etmeye başladılar. Yirmi beş yaşına gelmiş ama herhangi bir işte henüz çalışmamıştı. Gelen teklifleri değerlendirmeye karar verdi. İllinois dıışına pek çıkmak istemiyordu ama İllinois’ten de kendisine ve isteklerine uyan bir teklif gelmemişti. İçlerinde en ilgisini çeken TRISTAR diye bir firmanın teklifiydi.

Internetten TRISTAR hakkında bilgi toplamaya karar verdi, şirketin web sitesine girdikten sonra şirketin kimliğini, ürünleri, çalışma felsefesini, misyon ve vizyonlarını dikkatlice okudu, iş yeri Chicago’ydu ama Dünya’da yaklaşık on değişik ülkede de faaliyet gösteriyorlardı. Tamamen yazılım üzerine ve oldukça önemli projelere imza atmış bir şirket gibi duruyordu.

TRISTAR’ın teklifine olumlu yanıt verdi, bir kaç gün sonra da İnsan Kaynakları Müdürü Jacklyn Dole kendisini arayarak görüşmeye davet etti. Tüm geliş, gidiş ve konaklamaları Jacklyn halletmişti.

Chicago’ya vardığında onu kapıda karşılayan bir şöför, havaalanından önce otele oradan da görüşmeye götürdü. Kapıda Jacklyn onu bekliyordu, açıkçası şimdiye kadar gördüğü ilgiden oldukça memnun kalmıştı. Önce Jacklyn ile iki saatlik bir görüşme yapmışlardı. Görüşme oldukça güzel geçmiş, Jacklyn hem şirket hakkında, hem pozisyon hakkında oldukça detaylı bilgiler akatrmıştı, Jake’de kendisi, beklentileri hakkında bilgi vermişti. Bundan sonraki aşamanın ne olacağını düşünmeye başlamıştı ki, Jacklyn izin isteyerek bir telefon görüşmesi yaptı. Daha sonra birlikte çıktılar.

Asansörde Jacklyn, bundan sonraki görüşmenin çalışmasını düşündükleri bölümün yöneticisi Belinda Jayson ve TRISTAR firmasının hem sahibi, hem de Genel Müdürlüğünü yapan Archie Ayzeg ile olacağını söylemişti. Birinci görüşmede çok heyecanlanmasa da ikinci görüşmenin çok daha çetin geçeceği belliydi.

Jacklyn on ikinci kata geldiklerinde önden yürüyerek Jake’e rehberlik etti. Modern mobilyalar ile döşenmiş teknolojik bir bekleme salonuna geldiler, köşede yine büyükçe bir çalışma masası ve arkasında son derece güzel, alımlı bir kadın oturuyordu. Jacklyn, Jake’i koltuklardan birine davet edip, asistanın yanına gitti, sonra da kapıyı vurarak içeri girdi. Bir kaç dakika sonra kapı taçıldı ve Jacklyn Jake’i içeriye davet etti, kendisi girmedi, başarılar diledi ve Jake’in arkasından kapıyı kapadı.

Chicago’ya onikinci kattan bakan her tarafı cam bir odadaydı, çok sadece cam bir masanın arkasında oturan bir adam ile karşısındaki koltuğa oturmuş bir kadın vardı. Jake kapıdan girer girmez her ikisi de ayağa kalktı ve el sıkıştılar. Birbirlerini tanıttılar ve konuşmaya başladılar.

Yaklaşık üç saatlik görüşmenin ardından Genel Müdür Archie, asistanını arayarak Jacklyn’in gelmesini istedi. Jacklyn kapıdan içeri girdiğinde Archie, Jake’in iş teklifini kabul ettiğini, ayrıntılar ve yapılması gerekenler hakkında Jacklyn’e kısa bir bilgi verdi ve Jake, Jacklyn ile birlikte odayı terk etti.

On beş gün sonra oldukça iyi bir maaşla, yeni yerleştiği evinden işine gitmeye başladı. Çalıştığı bölümde bir çok projeye imza attı. Yaklaşık altı yıl boyunca şirkette göstermiş olduğu başarılar ile bir çok ülkeye verdiği danışmanlık hizmetleriyle hep ön planda oldu.

Ta ki bir gün Archie ve Belinda kendisini özel bir görev için çağırana kadar. Archie, Türkiye operasyonundan memnun değildi, orada bulunan Ülke Müdürünün yerine birisini aradığından bahsetti. Jake bu poziyonu kendisine teklif edileceğini anladığında heyecanlandı, çünkü daha önce bir çok ülkeye danışman olarak gitmişti, Türkiye’ye de bir kaç proje için gitmiş, İstanbul’da bir kez Koc grubuna, bir kez de bir Askeri Projede yardımcı olmuştu. Ancak bu ülkeye yönetici olarak gidebileceğini hiç düşünmemişti.

Sonuçta Belinda pozisyonu, Archie’de sosyal olanaklarını anlattığında kendisi için yeni bir dönemin başladığına inanmıştı. O gün işi kabul etti, bir ay sonra da İstanbul’daki ofisin başına geçti.

İstanbul’da kurulu olan ofise ilk geldiğinde yaptığı personeli tanımak olmuştu. Ofiste yaklaşık yirmi kişi çalışıyordu, asistanlığını çok iyi ingilizce konuşan Seda yapıyordu, ufak tefek minyon bir kızdı, yirmi sekiz yaşındaydı ve işini oldukça iyi yapıyordu. Yazılım grubunda iki yönetici vardı, onun dışında on beş tane de yazılımcı.

Yöneticilerden birisi Emine idi, genelde uygulamalar ile ilgili bölümü yönetiyordu, otuz beş yaşlarında, evli, iki çocuğu olan, balık etinde bir kadındı, ilk başlarda biraz aksi gibi gözüksede, sonrasında oldukça uyumlu birisi olduğunu anlamıştı, yazılım test grubunun başında ise Erdal vardı, o da otuz altı yaşında, boşanmış, biraz problemli bir tipti.

Daha sonra elemanlar ile tek tek konuşarak hem kendisini, hem onları tanıma fırsatı yakalamıştı. Şimdiye kadar gördüklerinin içinde en beğendiği Bars adındaki genç olmuştu, ateş gibi bir gence benziyordu, o da şirkete yeni katılmıştı ama şimdiden geleceği çok parlak gözüküyordu. Yalnız bir takım sorunları olduğu belliydi, işte çok fazla zaman harcıyordu, halbuki yeni evlendiğini biliyordu, sıkıntıları konusunda ileride ona yardımcı olabileceğini düşünüyordu.

Projeler, müşteriler, arkadaşlar, seyahatler derken İstanbul’da geçen dört yıl, otuz bir yaşında geldiği İstanbul’da, otuz beş yaşına gelmişti. Hızlı bir hayat yaşamış ama şirketi geldiği günden bugüne kadar neredeyse beş katı büyütmüş, çok karlı projelere imza atmış, bir çok yeni müşteri kazandırmıştı. Askeri projelerde gizlilik kavramını çok güzel bir şekilde yerleştirmiş ve bu konuda çok titiz davranan müşterilerinin güvenini kazanmıştı.

Geçen dört yıl boyunca da eleman sayısını arttırmadan ellerindeki gücü çok verimli kullandılları için şirketin karlılıiı da artmış, bu kardan ufak bir payı çalışanlarına dağıtınca, onların da şirkete sadakatini sağlamıştı. Sonuç olarak baktığında hem şirketi, hem kendisi, hem de çalışanları durumdan oldukça hoşnuttular.

Tek can sıkıcı olay Erdal’ın işten ayrılması olmuştu, aslında bu sıkıcı olay sayesinde Bars’ı kazanmış, Bars’ı Erdal’ın yerine getirmişti. Açıkçası bu değişiklikte şirkete çok olumu puanlar kazandırmıştı. Bars’da gördüğü cevher sonunda ortaya çıkmış, Bars’ın adı TRISTAR genel merkezinde bile anılmaya başlanmıştı. Bars’a söylememişti ama onun için hazırlamış olduğu kariyer planında Bars’ı kendi yerine aday göstermişti. Archie’de bunu onaylamış, ne tarz eğitimler verilmesi gerekiyorsa sağlanmasını istemişti.

Düşüncelerinden sıyrıldı, elindeki raporu tekrar okudu, bu kadar GİZLİ bir projeyi kiminle nasıl götüreceğini düşünmeye başladı. Patron bu konunun çok özel ve öenmli olduğunun defalarca altını çizmişti. Bu konuda şirkette de farklı bir yapılanmaya gitmesi gerekecekti.

Bu konuyu en güvendiği insanlar ile konuşmaya karar verdi, her şeyi anlatmayacaktı ama en azından biraz bilgi vererek onların da görüşlerini almak mantıklı olacaktı.

Saatine baktı, mesai saati geçmişti, ama Bars’ın hala ofisinde olduğuna emindi, Emine muhtemelen çıkmıştı. Önce Emine’yi aradı, tahmin ettiği gibi telefonunu açan olmadı. Sonra Bars’ı aradı, evet Bars yerindeydi.

- Bars merhaba, çıkmamışsın hala?

- Çıkmadım Jake..

Bars’ın sesinde bir tuhaflık olduğunu hemen sezdi.

- Bir terslik mi var, sesin pek iyi gelmiyor?

- Yok, yani bilmiyorum, Berfin’e ulaşamadım, umarım bir aksilik yoktur, bir şey mi vardı?

- Evet Bars, seninle bir şey konuşmak istiyorum, ama acelesi yok, yarında olabilir.

- Yok, henüz çıkmıyorum, geleyim istersen?

- Tamam gel, birer kadeh Jack Daniels atalım mı konuşurken?

- Olur, sen hazırla, iki dakikaya oradayım.

Masasından kalktı, içki dolabına gitti, iki kadeh çıkardı, Jack Daniels’ları hazırlarken Bars içeriye girdi. Sıkıntılı hali hemen belli oluyordu. Sorup sormamak arasında tereddüt etti, Bars isterse anlatır diye düşünerek o konuya hiç girmemeyi tercih etti. Her ikisi de misafir koltuklarına karşılıklı geçtiler, kadehlerini tokuşturduktan sonra Bars sordu;

- Evet, seni dinliyorum Jake, ne hakkında konuşmak istiyorsun?

BARS ....... Bölüm 1

2011-12-25T22:38:00.001+02:00

Şimdiye kadar üç tane roman denemem vardı ( Giz, Coşku ve Doruk ) ve bunları da çeşitli sosyal ortamlarda paylaşmıştım, Dördüncü deneme romanım BARS'a başlamıştım, hayalim olan Botswana ve tarzım olan polisiye tadında bir roman planlıyordum, ancak Bars istediğim gibi gitmedi ya da daha doğrusu ben istediğim gibi yazamadım. O yüzden de sanıyorum altı veya yedi bölüm sonra bıraktım, beni takip eden arkadaşlarım anımsayacaktır.

Ancak Botswana ve Polisiyeyi bir şekilde kafamda birleştirmeye kararlıyım. O yüzden BARS'ı tekrar ele almaya karar verdim. Bazı bölümler aynı kalsa da, bazı karakterler ve gelişmeleri değiştirerek devam edeceğim.

İkinci değişiklikte romanımı blogumda yayınlayacağım, isteyen istediği zaman okuyabilir. Bana iyi yazmalar, size iyi okumalar diliyorum.

Sevgilerimle,
Haluk
25.12.2011 22:00
------------------------------------------------------------------------------------------------

BARS - Bölüm 1

Eve gitmeyi hiç istemiyordu. Son zamanlarda evde yaşadığı problemler onu evinden soğutmuştu. Mesaiye de kalmak istemiyordu, canı farklı bir şeyler yapmak istiyordu ama o farkın ne olduğunu bir türlü kendi kendine açıklayamıyordu.

Beş senedir aynı şirkette çalışıyordu, Yirmi üç yaşında İstanbul Teknik Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği Bölümünü bitirmiş, daha sonra akademik yaşamı tercih etmeyip iş yaşamına atılmıştı.

Bir kaç sene çalıştıktan sonra kendi isteği ile askerliğini de tamamlamış, döndükten sonra yine aynı üniversiteden sınıf arkadaşı Berfin ile evlenmişerdi. Herkesin büyük aşk diye nitelendirdiği ve neredeyse herkesin evleneceklerine kesin gözüyle baktıkları birliktelik, beklendiği gibi gerçekleşmişti.

Berfin ile üniversiteye ilk başladıkları yıllarda tanışmışlar ve birbirlerine aşık olmuşlardı, ikisinin de daha önce ciddi olmayan bir kaç birlikteliği olmuştu ama tanıştıktan sonra gerçek aşkı bulduklarına inanmışlardı. Üniversite yaşamı boyunca birlikte büyümüşler ve yaşamın tadını birlikte çıkarmışlardı.

Askerliğini bitirip döndükten sonra Yazılım ile uğraşan TRISTAR adlı bir Amerikan şirketinde yazılım uzmanı olarak işe alınmıştı. TRISTAR Türkiye'de çok özel askeri projeler gerçekleştiren ve beş yaşında bir firmaydı. İş için kalifiye bulunmasına rağmen kendisi hakkında istihbarat toplamaları ve kabul etmeleri neredeyse bir ayı bulmuştu. Mali yönden de son derece tatmin edici bir maaş önermişlerdi. İşi aldıktan sonra biraz aile baskısı, biraz Berfin'in baskısı ile evlilik gündeme gelmişti. Kendinin ne kadar istediğinden emin olmadan da kendini evlilik sürecinin içinde buluvermişti. Bir yerlerde bir yanlış vardı ama o yanlışı o zaman bulabilmesi mümkün değildi.

Berfin ise Bilgisayar Mühendisliğini bitirmesine rağmen, daha çok sosyal projeler ile ilgilendiği için, Uluslararası bir firmanın Halkla İlişkiler Bölümüne müracaat etmiş ve kabul edilmişti. Ona da teklif edilen maaş oldukça tatmin ediciydi. Böylelikle her ikisi de finansal bir zorluk yaşamadan daha çok genç yaşta kariyer yapabilecekleri birer iş sahibi olmuşlardı.

Balayını nerede geçireceklerine ise Berfin karar vermişti, Puket Adasına gitmişler, cennet gibi bir ortamda harika bir hafta geçirmiş ve dönmüşlerdi.

İlk başlarda sorunsuz giden evliliklerinde ufak tefek problemler başlamıştı, çalışma tempoları o kadar yoğun geçiyordu ki, birbirlerini hiç göremedikleri zamanlar oluyordu. Birlikte yapmaktan keyif aldıkları bir çok şeye eskisi kadar zaman ayıramaz olmuşlardı, işin ilginci her ikisi de bu tempodan memnun gibiydiler. Eskiden hemen hemen her gün sevişirken, zamanla iki günde bire, daha sonra yavaş yavaş haftada bire kadar düşmüştü.

Bu sırada bir aile toplantısında ortaya atılan çocuk konusu ise ikisi açısından da bir başka anlaşmazlığa yol açmıştı. Berfin çocuk konusunu bir an önce halledip kariyerinde ilerlemeyi savunuyordu. Ona göre çocuk halledilmesi gereken bir mesele gibiydi. Halbuki, kendisi daha evliliği henüz sindirememişken, çocuk olayını çok erken buluyordu. Bu düşüncesini dile getirdiğinde Berfin'den hiç beklemediği bir tepki almıştı " ya şimdi, ya çok uzun zaman sonra ". Arası yoktu, Berfin kendisine göre en verimli döneminde hamile kalmak istemiyordu. Böylelikle istemeye istemeye bebek olayına razı olmuştu.

Bir kaç aylık uğraştan sonra Berfin hamile kalmıştı. Ancak hamilelik zaten düşüşe geçmiş birlikteliklerinde artılar getireceğine, daha çok problem yaratmıştı. Berfin çalışma temposunu hiç düşürmemiş, hatta işte daha fazla zaman geçirmeye başlamıştı. Birlikte akşam yemeğine oturdukları geceler azaldıkça azalmış, sevişmeyi artık tamamen bırakmışlardı. Bu durumdan hoşnut olmamasına rağmen, bunu Berfin ile konuşmayı istemiyordu. Berfin işte oldukça keyifli gözüküyor ama eve bu neşesini taşımıyordu. Birlikteliklerinde bir sorun var olduğunu her ikisi de görmelerine rağmen, bunu konuşmuyorlar ve görmezden geliyorlardı.

Hamileliğinin altıncı ayında yaşamlarını tamamen değiştiren bir olay yaşamışlardı. Yine çok yoğun geçen bir çalışma gecesinin ardından Berfin eve arabasıyla gelirken, bir araba ile çarpışmıştı. Bu kaza sonunda acilen hastahaneye kaldırıldığında bebeği kaybettiklerini öğrenmişerdi. Bu kaza ve bebeğin kaybı aralarında zaten kopmaya hazır ilişkinin de bir habercisi olmuştu. Berfin toparlanıp hastahaneden çıktıktan sonra bir daha bebek lafı edilmemişti ve o günden sonra da zaten hiç bir şey eskisi gibi olmamıştı.

Tekrar saatine baktı, yarım saat geçmişti, hala tam karar verememişti, eski günleri düşününce içinden Berfin'i arayarak bu gece bir şeyler yapalım demek geçti. Eline telefonu aldı, Berfin'in numarasını çevirdi, Meşgul !! Daha sonra denerim diyerek gelen elektronik postalarını kontrol etti, işle ilgili yeni bir kaç tane mail vardı, Berfin'i tekrar aradı, yine Meşgul !!! Hevesi kaçmak üzereydi, en azından mesaj atayım diye düşündü, "Akşama bir şeyler yapalım mı? " diye yazdı ve gönderdi. Tekrar işine döndü. Aradan on dakikadan fazla bir zaman geçmesine rağmen Berfin'in geri dönmediğini fark etti, tekrar Berfin'i aradı, telefon yine Meşgul !!!!! Bu sefer iş yerini aradı. Direk telefonu çaldı, çaldı ama açan olmadı. Merak etmeye başlamıştı. Tekrar bir kaç kez denedi, sonuç aynıydı, Meşgul !!!!!

İyice meraklanmıştı, neredeyse yarım saattir Berfin'e ulaşmaya çalışıyodu ama ne SMS, ne normal telefon ne de cep telefonundan sonuç alamamıştı. Berfin'in iş arkadaşı Yasemin'i aramayı düşündü, en azından ona haber bırakabilir ve kendisini aramasını söylerdi. Yasemin'in cep numarasını buldu;

- Merhaba Bars, bu ne sürpriz böyle, sen beni ararmıydın hiç?

- Merhaba Yasemin, ararım canım yapma ne olursun, en son ben aramamış mıydım yine?

- Evet, doğru, sen aramıştın, Berfin'i sormak içindi yanılmıyorsam değil mi?

- Haklısın canım, işte bindik bir alamate, gidiyoruz kıyamete derler ya, nasıl bir yaşam kavgası içindeysek, görüşemiyoruz da....

- Doğru söylüyorsun, bakma sana sitem ediyorum ama inan benim de arkadaşlarım bana sitem ediyor, ee nasılsınız? Keyfiniz nasıl?

- İyiyiz, yarım saattir sevgili karıma ulaşamıyorum, hep meşgul, sen ona bir anımsatır mısın benim aradığımı, senden onu rica edecektim.

- Anımsatmak mı? Berfin bugün işe gelmedi ki !!!!

Önce ne olduğunu anlayamadı, sabah yine birlikte kalkmışlar, giyinmişler ve ikisi de kendi araçları ile işe gitmek üzere evden çıkmışlardı. Berfin bugün işe gitmeyeceğine dair hiç bir şey söylememişti. şaşkınlığını belli etmemeye çabalayarak tekrar Yasemin'e döndü;

- Öyle mi, sabah çok konuşamadan aceleyle çıktık, herhalde bir yerde toplantısı falan vardı, söylemeyi unuttu Yasemin'ciğim, önemli değil, arar birazdan herhalde.

- Yani herhalde öyledir ama bildiğim bugün için izin aldığı, belki benim de bilmediğim bir başka toplantısı olabilir Bars, istersen soruşturayım.

- Hayır canım gerek yok, arar birazdan, çok teşekkür ederim, en kısa zamanda görüşelim.

- Tamam Bars, vallahi görüşelim, hatta şöyle gidelim Ortaköy'e, oturalım bir rakı, balık yapalım bir yerlerde, çok uzun zamandır birlikte bir şey yapmıyoruz.

- En kısa zamanda Yasemin, görüşürüz, iyi akşamlar.

- İyi akşamlar, bye bye.

Telefonu kapadıktan sonra Berfin'in numarasını tekrar çevirdi, bu sefer telefon çaldı, çaldı ama açan olmadı. Bir şeyler ters gidiyordu ama ne olduğunu algılayamadı.

2011 yılına Halukca bir bakış ve 2012 mesajım...

2011-12-24T13:09:00.000+02:00

2011 senesini de bir kaç gün sonra terk ediyoruz. Yeni bir yıl, yeni umutlar, yeni olaylar.

Kimimiz için çok keyifsiz, kimimiz için çok mutlu, kimimizin hayallerinin gerçekleştiği, kimimizin hayal kırıklıkları yaşadığı, kimimizin boşanıp, kimimizin evlendiği, büyük aşkların bittiği, büyük aşkların başladığı, işini kaybeden, iş kuran, yeni iş bulanlarla dolu bir yıl oldu 2011.

Ülke olarak bakacak olursak, çok keyifli bir yıl geçmediğini düşünenlerdenim, Van depremi, PKK teröründeki artıştan dolayı sayıları çok yükselen şehitlerimiz, Ekonomideki dalgalanmalar, Siyasi belirsizlikler, anlamsız kavgalar, Spor ve özellikle Futbolda yaşanan Şike olayları, bitmek bilmeyen göz altılar, mahkumiyetler, tahliyeler... Yani anlayacağınız Ülke olarak da pek parlak bir yıl geçirdiğimiz söylenemez.

Ben kendi adıma 2011 yılını değerlendirecek olursam, benim için özellikle son iki dönemi oldukça hareketli geçti diyebilirim. En azından 30 yılı aşan profesyonel iş yaşamıma veda edip, kendi işimi kurdum, bu işimi kurarken ailemden sevgilime, en yakın arkadaşlarımdan daha önce çalıştığım iş yerlerindeki arkadaşlarıma kadar olağanüstü destek gördüm.

Annem, Babam sağlıklı, arada sırada anlaşmazlıklar yaşasakta her zaman birlikteyiz, maddi manevi destekleri her zaman benimle oldu. Canım kardeşim sağlığına büyük ölçüde kavuştu, o ve sevgili eşi Abdullah'da her zaman yanımda oldular, sıkıntılı dönemlerimde beni hiç yalnız bırakmadılar. Yeğenlerim Lara ve Tarık, okullarında çok başarılılar, örnek öğrenciler. Aile içinde huzur dolular, onlar ile birlikte olunca hissettiğiniz en önemli şey, pozitif ve huzurlu olmanız.

Canım oğlum Hazar bu sene Sabancı Üniversite'sini bitirdi, Bilgisayar Mühendisi olarak mezun oldu, ALES sınavında Türkiye 6. sı oldu, Sabancı Üniversitesi'nde master hakkı kazandı ve master'a başladı. Kendine bir arkadaşı ile ev tuttu. Tübitak'ın bir projesinde çalışıp maaşını da alıyor. Sağlığı yerinde, çok görmesem de onun iyi olduğunu bilmem yetiyor.

Sevgilim ile bu sene 6. yılbaşını kutlayacağız, sorunsuz, sevgi dolu, saygılı ve birbirine güvenen bir birliktelik içindeyiz, onun da benim de yaşadığımız tüm olumsuzlukları birlikte olumluya çevirip, her konuda birbirimize destek olmaya devam ediyoruz. Bugünlere gelişimde onun bana verdiği emeği asla inkar edemem. Sevgilimin biricik oğlu Mert'in yakınlığı, sevgisini hissetmek, onlarla birlikte bir şeyler paylaşmanın keyfini yaşamakta çok güzel.

35 yıllık çocukluk arkadaşlığından bugün iş ortağı olduğumuz Recep, Deniz, Melis ile birlikte olmak. Canım kankam, biricik arkadaşım Üner ve sevgili eşi Esin ve Hazar ile zaman geçirmek, 20 yılı aşan dostluğumuzu son yıllarda daha da pekiştirdiğimiz sevgili kardeşim Murat ile bir çok gecemizi paylaşmak, Ortaköy'de rakı içmek, sohbet etmek. İnternetten tanıştığım ve en uzun süredir yaşamımda yer olan Yelda'cığımı tanımak, sevmek, birlikte eğlenmek.

Senelerdir internet üzerinden başlattığımız arkadaşlığımızın gerçek dünyada da çok güzel devam ettirdiğimiz bir çok dostum, arkadaşım, sevdiklerim, beni sevenler. Hayatımdaki bir çok olayı benimle birlikte yaşayanlar, benimle birlikte sevinip, benimle birlikte üzülenler, birlikte harika zaman geçirdiğimiz ve çok keyif aldığımız dostlarımız, arkadaşlarımız.

Baktığımda 2011 benim için keyifli geçmiş, aynı 2010 gibi, aynı 2009 gibi. Yaşadığım olumsuzluklar olsa da çevremde öyle güzel bir pozitif enerji var ki, bu beni çok fazla etkilememiş. Yakınımda olanlardan, birlikte olduklarımdan hep çok keyifli enerji almışım, hiç yalnız kalmamışım.

2011 öyle veya böyle geçmiş, zaman geçmiş, geçiyor ve geçecek de, ama önemli olan sizin kurduğunuz arkadaşlıklarınız, aileniz, sevdiklerinizle birlikte olmanız. Muhakkak ki, bir çok arkadaşım için acı anlar da var, annesini, babasını, eşini, çocuğunu kaybedenler var belki aramızda, ya da evliliği biten, aşkları biten, işini kaybedenler de var. Önemli olan siz bunları yaşarken çevrenizde hala bir sevgi çemberi, dostluk ve arkadaşlık çemberi varsa ne mutlu size.

Bütün dostlarıma çok ama çok güzel bir 2012 diliyorum. Sizleri seviyorum, eğer 2011 yılında beklediğiniz ama gerçekleşmeyen hayalleriniz varsa, 2012 sizlerin yılı olsun.

Sevgilerimle,
Haluk
24.12.2011 12:30

Boşanma ve Evlilik istatistikleri .....

2011-12-17T21:19:00.000+02:00

Hiç boşanma ve evlilik oranlarını merak ettiniz mi? Çevremizde ayrılıklar ve boşanmalar gördükçe ve bu sayı arttıkça insan merak ediyor, acaba sadece metropollerde mi yoksa Türkiye genelinde mi mutsuz bir toplum olduk diye.

İşin bir gerçeği var ki bu görüşüme sanıyorum bir çok arkadaşım katılacak. İlişkiler de, evlilikler de eskiye göre git gide daha zor oluyor. Özellikle metropollerde, büyük şehirlerde bu zorluk daha da artıyor. Teknolojinin gelişimi ile ortaya çıkan Sosyal Medya kavramı, bir çok kişi için ilişki / evlilik başlangıcı olurken, bir çok ilişki / evliliğin de bitmesine neden oluyor.

Bu yazıyı yazarken bile seyrettiğim filmde ( yabancı 50 / 50 diye bir film ) sosyal medya olarak nitelendirdiğimiz Facebook ile aldatma konusunda bahsediliyor. Onu Facebook'ta başkasıyla mesajlaşırken yakaladım, her gün Facebook'tan ne yaptığını takip ettim, ayrıldığım sevgilimin her gün fotoğraflarına Facebook'tan bakıyorum, vs vs vs...

Ben de merak ettim cidden, acaba evlilik ve boşanma oranları nedir Türkiye'nin diye. Bu konuda google'da minik bir araştırma yaptım ve karşıma bu konuda tek söz sahibi olabilecek kurum çıktı. Türkiye Istatistik Enstitüsü. 2010 senesi ile 2011 senesinin evlilik / boşanma oranlarını karşılaştırmışlar. Çok ilginç sonuçlar var, ilginizi çekebilir diye paylaşıyorum.

TİE her sene 3er aylık dönemlerle evlilik ve boşanma istatistikleri yayınlıyormuş, aşağıda verdiklerim 2010 Nisan-Mayıs-Haziran ile 2011 Nisan - Mayıs- Haziran karşılaştırmaları. Yani sadece 3 aylık ama Türkiye genelini anlamak için yeterli.

2010'da evlilik sayısı 163.000 iken, aynı dönemde 33.000 kişi boşanmış.2011'de ise 169.000 evlenirken, aynı dönemde 34.000 kişi boşanmış. 2010 senesinden 2011'e olan artışında en büyük artış %10 ile Güney Doğu Anadolu'da gerçekleşmiş. Metropoller genelde aynı kalmış.

Bir başka ilginç sonuç ise boşanmadaki evlilik süreleri.

2010 senesinde gerçekleşen boşanmalardaki en büyük oran 1 yıl - 5 yıl evlilik sırasında ( 36 % ), sonra da 15 yıl üzeri geliyor ( 24 % ).

2011 sensinde ise oran hemen hemen aynı ancak 11-15 senelik evliliklerde de çatırdama artmış ve oran 2010 senesinde %13 lerdeyken, 2011 senesinde &15 lere gelmiş. En sakin ve boşanmanın az yaşandığın seneler 5 ile 10 sene arası.

Özetle baktığımızda evlilik ve boşanma oranları 2010 senesinden 2011'e minik bir artış göstermiş. Buradan da anlaşılıyor ki, durum sandığımız kadar kötü değil, hala bir çok insan evleniyor, boşanmalar öyle korktuğumuz kadar yüksek oranlar da değil.

O zaman ben TİE'den bir istatistik daha yapmasını isteyeceğim, acaba ALDATMA ve ALDATILMA oranlarımız ne? Bu konuda bir artışımız var mı :)

Sevgilerimle,
Haluk
17.12.2011 21:00

Anevrizma ve Oksijen Tedavisi ...

2011-12-15T15:22:00.000+02:00

Sevgili arkadaşlarım, size bugün canım kardeşim Sibel'in yaşadığı bir olayı anlatacağım. Sizlerden ricam zaman ayırıp okumanız, çünkü benzer olaylar ile karşılaşan, karşılaşabilecek yakınınızda insanlar olabilir, en azından sizler onlara bu konuda bilgi verebilirsiniz.

Kız kardeşim Sibel uzun zamandır baş ağrısından şikayet ediyordu ama gelip geçici ağrılar olduğundan açıkçası çokta ciddiye almadı senelerdir. Bu sırada da arada sırada yine göz kapaklarında düşmeler meydana geliyordu. Biz de biraz da esprili artık estetik zamanının geldiğinden bahsediyor, şakalaşıyorduk.

2008 yılı ortalarında göz kapakları ile baş ağrılarının birleştirildiği bir kaç yorumdan sonra Sibel MR çektirmeye karar verdi, ve MR sonunda beyninde bir baloncuk oluştuğu ( Anevrizma ) ve acilen ameliyat edilmesi gerektiği ortaya çıktı. Haziran 2008'de Sibel Gebze 'de anevrizma ameliyatı oldu. Ulaşılması çok güç bir yerde olduğundan dolayı da baloncuğun etrafı teller ile çevrildi. Çok başarılı bir ameliyat oldu.

Ameliyattan sonra eski ağrılarından kurtuldu ancak bu sefer sık sık baş dönmeleri, halsizlik, çift görme gibi sorunlar ile karşılaştı. Yine aynı doktorlar, MR çekimleri. Bu sefer bir şey bulunamadı, dolayısıyla teşhiste koyulamadı. Ne zaman, nerede, nasıl olduğu belli olmadığı için Sibel'in yaşamı da sıkıntılı oldu. Kendi doktoru, bir başka doktora, o doktor bir başka doktora sevk etmeye başladı.

Bu sırada Sibel'in yakın arkadaşı Arzu'nun abisinin ( kendisi Yurt Dışında yaşıyor, ayda bir kez Tükiye'ye geliyor ve özel bir hastanede hastalarına bakıyor, kendisi de Beyin Doktoru veya onlar kendilerini nasıl adlandırıyorlarsa bilmiyorum ). Sibel ona gitti, doktor Sibel'in anlattıklarını dinledikten sonra BEYİN SPECT'i çekmeye karar verdi. Beyin Spect'i sonrasında tek bir tedavi önerdi.

OKSİJEN TERAPİSİ.

Oksijen Terapisinin detayına girmeyeceğim, merak eden girer bakar. Sibel Kozyatağı'nda Oksijen Terapisine başladı. Oksijen terapisi Basınç altında bir odaya ( kapsül ) giriyorsunuz, snorkel gibi bir maske takıyorsunuz ve 1 veya 2 saat boyunca saf oksijeni bünyenize alıyorsunuz. Bu arada kitap okuyabilir, müzik dinleyebiliyorsunuz.

Ve arkadaşlar, Sibel sanıyorum 30 seans devam etti. İlk günler pek farkı anlamadı, sonra yavaş yavaş hissetti, sonlara doğru ağrılar, çift görmeler çok çok azaldı, neredeyse yok gibiydi.

Dün Doktor Türkiye'deydi, Sibel'i kontrol için çağırdı. Tekrar bir beyin spect'i çekildi ve karşılaştırma yapıldı. iki spec arasında %90 iyileşme vardı. Bu tabi muhteşem bir haber, Sibel belki 10 115 seans daha devam edecek ama moral olarak, sıhhat olarak tamamen iyileşmiş durumda ve bu ne ilaçlar ile, ne bir başka tedavi ile, sadece ve sadece Oksijen Terapisi ile oldu.

Bu konuda daha önce de yazacaktım ama özellikle Sibel'in tedavisinin sonlanmasını bekledim ve bugün çok mutlu ve keyifli olarak yazıyorum, canım kardeşim bu sıkıntılı dönemleri atlattı. Arzu'ya, Arzu'nun abisine minnettarım.

Sizlere tavsiyem OKSİJEN TERAPİSİ ile ilgili bir kaç şey okuyun, saf oksijenin kimseye zararı yok. Bir çok hastalığa iyi geldiğini, terapi ile negatiflikten dahi uzaklaşıldığını göreceksiniz. Bu tip yerler çok fazla yok, ama eminim sayıları artacaktır . Yakınlarınız da psikolojik / fizyolojik sorunlar yaşayan varsa bir bakın Oksijen Terapisi nelere iyi geliyormuş, iyi gelir diyorsa mutlaka gidin ( Alzheimer dahil ).

Son not, hani dedim ya Sibel'in doktorları ( beyin cerrahları ) birbirlerine pas ettiler sürekli, teşhis koyamadılar ve Sibel oksijen terapisinden bahsettiğinde, önermediler. Faydalı olacağını düşünmüyoruz ama sonuçta karar sizin dediler. Bunu da anımsatayım dedim.

Canım kardeşime sağlıklı nice güzel seneler diliyorum, seni çok ama çok seviyorum Sibel'ciğim.

Sevgilerimle,
Haluk
15.12.2011 15:00

Arkadaş ve Sevgili yaşamları ...

2011-12-14T22:32:00.000+02:00

Uzun zamandır yazmak istediğim bir konuydu, yazmak bugüne kısmetmiş.

Bir arkadaşım sevgilisinden ayrıldığını söyleyince anımsadım konuyu, hemen aklıma gelmişken yazayım dedim.

Konumuz yakın arkadaşlarımızın yaşadıkları başarısız ilişkiler. Arka arkaya yaşanan sonu bir türlü mutlu bitmeyen, çok kısa veya kısa ilişkiler. her iki taraftan birisinin bitirmesiyle, neden ayrıldığını anlayamayan diğer tarafın yaşadıkları.

Ayrılık olaylarından sonra genelde iki şey yapılır. Suçlama ve Bahane üretme. Bu ikisinin de asıl amacı tamamen kendini rahatlatmaktır, hatta bir ölçüde kırılan gururunu tamir etme savaşıdır, çünkü bu suçlamalardan karşınızdaki kişinin haberi genelde olmaz. O söyleyeceğini söylemiş ve yükü üzerinden atmıştır.

Bildiğiniz gibi 15 seneden fazladır net ortamındayım. Birbirine benzeyen yüzlerce sohbet yapmışımdır. En başlarda anlayamadığım bir şey vardı. bana göre dünya tatlısı, güzel, seksi, kariyerli kız arkadaşlarımdan bazıları bir türlü sevgili ilişkisini götüremiyordu. Bana neden olduğunu sorduklarında kendimce erkekleri suçluyordum. Öyle ya; bu kadar güzel bir kızla, bu kadar esprili, karakterli kızla hangi erkek çıkmak istemez, hangi erkek birlikte olmaz, bu erkeklerin sorunu ne diye düşünüyordum.

Sonra bunun doğru olmadığını fark ettim. Kız arkadaşlarım için söylediğim tüm özelliklerinin arkasındayım hala, ama yanıldığım bir nokta var. Konuştukları kişi, yani ben, onların sevgilisi değilim, arkadaşıyım. Benimle çok özel bir şeylerini paylaşmıyorlar, sevişmiyoruz, birbirimizin artılarını ve eksilerini tolere ediyoruz, sevgilisi ile benimle yaşadığı gibi yaşamıyor, paylaştığı gibi paylaşmıyor. Dolayısıyla benim gözümde yarattığım kız mükemmel de olsa, ben onun sevgilisi ile olan ortamını, konuşmasını, paylaşımını hiç bilmiyorum.

Bazen bana yaptıklarını söylediklerinde şaşırıyorum, neden diye soruyorum, çünkü yakın arkadaşı olarak bana yapmadığı için ben onun böyle bir tepki verebileceğini veya davranacağını düşünmüyorum, düşünemiyorum. O yüzden de anlattığında garibime gidiyor.

Herkesin sevgili yaşamı farklı, kimsenin sevgilisine bakış açısı, düşüncesi kimseye benzemez, herkes önce kendi içinde, sonra sevgilisinde yaşar yaşayacaklarını. Bu yüzden kimsenin bir başkasının duygusal ilişkisindeki gerçekleri anlaması mümkün değil, zaten anlatan da asla objektif olamaz. En iyisinin herkesin ilişkisindeki gerçek kişiliğini ortaya koyarak sorunları ve nedenleri kendisinin çözmesi gerekir diye düşünüyorum.

Sizin sevgiliniz ile olan ilişkinizdeki iniş çıkışların nedeni sadece ikinizin yaşadığı anların eseridir. Her iki tarafın veya taraflardan birisinin sorunları bir başka ilişkide soruna ve/veya sorunun derecesine benzemez. Nasıl ki kıskançlık ilişkiler içinde yaşanan bir durumsa, derecesi ve dozajı önemlidir ve bu herkese göre çok farklıdır.

Artık yakın arkadaşlarımın ilişkisi bittiğinde şaşırmıyorum, çünkü arkadaşlığımı yaşadığım kişinin, sevgili yaşamını asla bilemeyeceğim, anlatsa da objektif olamayacağına inandığım için bir yorum da getiremeyeceğim. Önemli olan sağlıklı ve hayırlı kararlar alıp vermesi ve benim o arkadaşımın yanında olmam.

Sevgilerimle,
Haluk
14.12.2011 22:00

Ben bu tokadı neden yedim diye mi düşünüyorsunuz :)

2011-12-13T20:31:00.000+02:00

Bilim Adamları artık aklımızdan geçirdiklerimizi okuyacak yöntem geliştirmişler, teknik açıklamalarını falan yapmışlar da, ben bir an bunu bizlerin de yapabildiğini düşündüm.

Ne dersiniz?

Gerçekten karşınızdakinin aklından geçenleri öğrenmek ister misiniz?

Bununla ilgili sanırım Mel Gibson'un oynadığı bir film vardı. Komik olayların yaşandığı ve gülümseten bir film.

Ancak gerçekten bu komik olduğu kadar ürkütücü değil mi?

Yaşamınızı bir düşünün, bazen kendi kendinize bile itiraf edemediğiniz şeyler düşünmüyor musunuz? Hatta, bazen aklımızdan bir sürü şey geçiriyoruz ama yapmıyoruz veya yapamıyoruz..

Bir başka yazımda Limbik sistemi anlatmıştım, aslında Lİmbik sistem beyninizdeki her türlü dürtünün üretildiği ve yönlendirildiği yer. Örneğin, canınız anlamsız bir şekilde ve olmayacak birisiyle, olmayacak bir yerde sevişmek istedi, Limbik sistem bunun doğru mu yanlış mı olduğuna bakmıyor, sadece bu dürtünüzü hemen yerine getirmenizi istiyor, anında, istemekten de vaz geçmiyor.

Ancak, beyin öyle karmaşık ama bir o kadar da basit emir komuta zincirleri oluşturulmuş ki, limbiği nasıl kontrol altına alalım demişler, işte Neokorteks bölümünü beyine ilave etmişler, limbik diyor ki "şişşt, hadi şu kızla hemen git seviş, mutlaka sevişmelisin, şart, istiyorum, hadi çabuk ", Neokortekse gelen bu istek değerlendiriliyor ve o bölüm sorumlusu " olmaz " diyor " mantıklı değil, bu ahlaki değil, yapılamaz, RED " :) ve son söz ona ait.

Ancak bazen Neokorteks de devre dışı kalıyor, o zaman ne oluyor, işte kaçınılmaz tecavüzler, anlamsız cinayetler, sonrasında pişman olacağınız her şey. Hani diyor ya, o an ne olduğunu anlamadım, o ben değildim, anlayacağınız tamamen limbik eseri.

Şimdi bu neokorteks çalışsa dahi bu aklınızdan geçenleri karşınızdakinin anladığını, bildiğini veya okuyabildiğini düşünün.

Toplantıdasınız, hararetli bir tartşma içindesiniz, karşınızda sizi dinleyen birisi var, şak diyor suratınıza bir tokat patlatıyor, " ne oldu yahu neden vuruyorsun " diye soruyorsun, " seni seni diyor, aklından geçenleri okudum" :))

Ne dersiniz, sizce aklımızdan geçenleri gerçekten okuyabilmek güzel bir şey mi :))

Sevgiler,
Haluk
13.12.2011 20:00

Seni Seviyorum ....

2011-12-12T23:47:00.000+02:00

Seni Seviyorum'u duymak istemeyen kimse var mıdır bilmiyorum, hani hep erkeklerin sevgililerine, eşlerine söylemekte zorlandığı bu iki kelime.

Hayırdır, nereden aklına geldi şimdi bu Seni Seviyorum konusu diye düşündüğünüze eminim, öyle ya benim yazılarımı takip eden arkadaşlarım bilir ki, ben çok romantik ve duygusal yazılar yazan birisi değilim, hatta bir çok arkadaşım yazılarımı çok realistik ve mantıksal bulur. Açıkçası, ben de öyle olduğumu düşünüyorum.

Seni Seviyorum seyrettiğim, bolca yalan dolanın döndüğü bir filmden aklımda kaldı. Aslında son zamanlarda seyrettiğim en güzel filmlerden birisi " Bir Avuç Deniz ". İçinde bugünkü yaşamımızda yaşadığımız aşk, aldatma, başkasına aşık olma, aileler gibi bir çok olayları barındırıyor. Filmin çekimleri, oyuncuları çok başarılı, beğendim. Tavsiye ederim, sıkılmadan seyredebilirsiniz.

Filmi seyrederken hissettiğim şey, filmin bütün sahnelerinin gerçek yaşama ne kadar benzetildiğini görmek oldu. Başarılı bir genç, mükemmel bir sevgili, zengin, kültürlü çocuklarını çok seven bir anne, baba. Sonra, gencin hayatına giren sıra dışı bir kız, farklı, etkili, felsefik, marjinal. Gencin iki kız arasında geliş-gidişleri. İki kızı birden sevmesi, ayrılması, yalanları, yaşamındaki etkiler, anne babanın çocukları üzerindeki etkisi, yaşamına hükmetmeleri.

Beni en çok etkileyen çocuğun iki kızı da gerçekten sevip, sık sık Seni Seviyorum diyerek iki kızı da yaşamında tutmaya çalışması oldu. Neden bunu yapıyor diye düşündüm? Filmin senaryosunun ne şekilde düşünülerek hazırlandığını bilmiyorum ama filmin verdiği verdiği mesaj, iki kızı da sevdiği ve bunu hissederek söylediğiydi.

O zaman bu kadar kolay mı gerçekten Seni Seviyorum diyebilmek? Hani hissettiğinizde söylediğiniz bir şey ise, bir erkek veya bir kadın hayatında birden fazla kişiyi sevebilir mi, hem de seni seviyorum'u tekrar ede ede. Yoksa gerçekten bu bir geçiş dönemi midir? Geçiş dönemiyse gerçek sevdiğini nasıl anlayacak ve karar verecektir?

Filmlerde bir çözüm bulurlar, ancak gerçek yaşamda bunun çözümü filmler kadar basit ve kolay olmuyor sanıyorum.

Biz Türkler millet olarak birbirimize sevdiğimizi çok kolay söyleyemeyiz. Paylaşmasını severiz, yazılı çok güzel anlatırız, ama nedense sevdiğimizi çok dile getiremeyiz. Gerçi şimdiki kuşak, yani gençlerimiz sevgilerine daha çok sahip çıkıyor, utanmıyor, sıkılmıyor. Duymak istiyor, söylüyor.

Bizim kuşak ise hala söylemekte zorlanıyor Seni Seviyorum'u. Düşünün bakalım en son annemize, babamıza, kardeşimize, eşimize, sevgilimize, arkadaşımıza SENİ SEVİYORUM demişsiniz? Ya da en son size kim sizi sevdiğini söylemiş, ne sıklıkta duyuyorsunuz veya duydunuz?

Seni Seviyorum sihirli iki sözcük, hele inanıyorsanız, hissediyorsanız siz de yarattığı enerji, coşku mükemmel. Söylerken de, duyarken de söyleyeni de, duyanı da mutlu eden sadece basit iki sözcük, yaşamımızda sevdiğinize inandığınız kişilere SENİ SEVİYORUM demekten korkmayın, göreceksiniz ki bu sevginizi kalben hissediyorlarsa siz de duyacaksınız o kişi / kişilerden.

Seni Seviyorum'u artık sevgililer arasında kullanılan bir AŞK sözcüğünden çıkartıp, çevremizde sevdiğimiz herkes için kullanalım.

Sizi Seviyorum....

Sevgilerimle,

Haluk

12.12.2011 22:30

Uzaylıların girmediği yer kaldı mı :)))

2011-11-26T15:52:00.001+02:00

Oldu arkadaşlar, sonunda bu da oldu.

Uzun zamandır merak ediyorum, şu uzaylıları sokmadıkları bir devir kalmadı, geçmişimize girdiler, bugünümüze girdiler, yarınımıza girdiler, hatta uzak yarınlarımızı kontrol bile ettiler.

Daha önce yapıldıysa bilmiyorum, seyretmedim, bilen varsa da düzeltirse de sevinirim, ben ilk defa gördüm. Sonunda Uzaylılar bizim sevgili Amerikan Kovboyları ile de kapıştılar. İşin ilginç ve keyifli tarafı, bizim kovboylar o tabancaları, tüfekleri ve kızıl derili arkadaşlarının yardımlarıyla Uzaylıları yendiler bile.

Bahsettiğim filmin adı " Kovboylar Uzaylılar ". Başrollerde de bizim Indiana Jones'umuz yani Harrison Ford ve yeni James Bond'larımızdan Daniel Craig oynuyor.

Film baştan aşağı fantezi tabi, kovboy kasabasına gelen uzaylılar ve kaçırdıkları insanları kurtarmaya çalışan kovboyların mücadelesi. Kovboylar arada kızıl derili arkadaşlarının da desteği ile uzaylıları evrene geri postalıyorlar. Nasıl bir film derseniz, sıkılmıyorsunuz, hareketli, hani tavsiye edeceğim neredeyse, ama yani birazcık, sadece birazcık bile mantık arıyorsanız, sıfır diyeceğim :)

Gerçi hangi filmde mantık var derseniz orası ayrı, ama ben yine de uzaylıların Kovboylara'da mağlup olduğunu görünce üzüldüm. Çok başarısızlar, hiç bir filmde insanlara karşı kazanamıyorlar, şanssız bir topluluk demek :)

Aslında bugün size izmediyseniz bir dizi tavsiye edeceğim. TERRA NOVA, ben bu diziyi çok beğeniyorum. Seyredenler vardır belki, gerçekten son zamanlarda seyrettiğim en güzel dizilerden birisi. Heyecan, aksiyon, romantizm ne ararsanız var. Biraz Jurassic park, biraz Uzay maceraları, komplolar, suikastlar, sırlar yani anlayacağınız seyircilerin ilgisini çekebilecek ne varsa bu dizi de var.

En kısa zamanda başlayın, sanıyorum şu anda 9. Bölüm yayınlandı, 1. sezon 12 Bölüm'de bitecek, son 3 bölümü kaldı yani, pişman olmazsınız :)

Sevgilerimle,
Haluk
26.11.2011 15:30

Yeniçarşım.com ile Evden Çıkmadan Çarşıya Çıkıyoruz!

2011-11-24T22:55:00.000+02:00

Ekim ayından bu yana yayında olan Yeniçarşım.com, alışkın olduğumuz e-ticaret sitelerinden oldukça farklı. Site şimdiden sloganı olan “Evden çıkmadan çarşıya çık” mottosunu fazlasıyla yerine getiriyor. Çünkü şimdiden Yeniçarşım.com’da yüzlerce mağaza var ve siz dilediğiniz ürünü bu mağazalar arasından seçerek kolaylıkla satın alabiliyorsunuz. Üstelik, internetten alışveriş yaparken en çok çekindiğimiz “güvenlik” engelini Hürriyet Güvenli Alışveriş Sistemi ile çözmüşler. Sistemi açıklayan video:

Yeniçarşım.com’un diğer alışveriş sitelerinden önemli farkları var. Platformun en belirgin karakteristiği olan alıcı ile satıcıyı bir araya getirme stratejisi, satıcıların (mağazaların) ticari kuruluş olması gibi akıllıca bir taktikle desteklenerek, son derece başarılı bir sistem getirilmiş durumda. Yeniçarşım.com’da satış yapan her mağaza, ticari unvana sahip, fatura kesen ve dolayısıyla garantili ürün satan mağazalar. Bu sayede aynı ürünü birden fazla mağaza arasından güvenle seçerek satın alabiliyorsunuz. Herhangi bir problemde “Hürriyet Güvenli Alışveriş Sistemi” ve Yeniçarşım’ın başarılı müşteri hizmetleri departmanı hizmetinizde.

www.yenicarsim.com'da 24 farklı kategoride onbinlerce ürün bulunuyor. Giyimden aksesuara, elektronikten beyaz eşyaya kadar aradığınız her şey Yeniçarşım.com’da.

Ayrıca, www.facebook.com/yenicarsim ve www.twitter.com/yenicarsim adreslerinden ise Yeniçarşım’ı takip edebilir, kampanya ve fırsatlardan haberdar olabilirsiniz.

Bir bumads advertorial içeriğidir.

Fuzhou - Çin gezisinden notlar & fotoğraflar ...

2011-11-06T16:10:00.000+02:00

Çin`in doğusunda, FUJIAN bölgesinin baskenti FUZHOU`da yapılan 66. Cin MEDIKAL EKIPMANLAR FUARI`na 31 Ekim - 4 Kasim tarihleri arasinda katildim. Cin`e ilk ziyaretimdi, dolayisiyla Fuar disinda gecen zamani da cok iyi degerlendirmeye calistim.

Yaklaşık 10 albüm ve 5 6 videoyu FACEBOOK'um da paylaşıyacağım ( toplam 400 fotoğrafa yakın ). facebook adresim herkese AÇIK, ilgi duyanlar fotoğraflara ve videolara bakabilir.

Her zaman yaptigim gibi size kisa kisa Fuzhou hakkinda bilgiler verecegim. Cin`in diger sehirlerini gezmedigim icin bilgiler ayni midir bilemiyorum ama bir cok ortak noktalari oldugunu saniyorum. O yuzden Cin`e ilk defa gelecek arkadaslarim icin oldukca faydali olacagina inaniyorum. Bır cok kısmını Çin'de yazdığım için burada düzeltirim diye düşünmüştüm ama o kadar uzun yazmışım ki düzeltmek daha fazla zamanımı alacak, o yüzden bir çok bilgi İngilizce klavyeden hazırlandı, bunun için özür dilerim.

Hava Alanına varış

Hava Alanından dışarı çıktığınızda etrafınızı hemen bir çok korsan taksiciler sarıyor, bunlara hiç itibar etmeyin, çünkü Hava Alanı ile Fuzhou yaklaşık 45 dakikalık bir yol ve bizdeki gibi HAVAŞ tarzı otobüsleri var, şehrin merkezine kadar götürüyor, fiyatı 25 RMB, taksi ile giderseniz muhtemelen 150 - 200 RMB ödersiniz. Otellerin büyük bölümü otobüsün bıraktığı yere yakın, gerekiyorsa oradan taksiye binersiniz.

Otel

Benim kaldığım otel HOME INN zincirinden bir oteldi, önce nerede olduğunu bilmediğim için ve gece vardığım için anlayamadım ama ertesi gün gördüm ki tam şehrin merkezinde, ne kadar ulaşım aracı varsa tam önünden geçiyordu. Oteller aslında pahalı sayılır ama biz - daha doğrusu sevgili ortağım Recep, Internetten hiç olmadık rakamlara yaptık rezervasyonu. Otelde kimse tek kelime ( ciddi diyorum, tek kelime ) ingilizce bilmemesine rağmen bir şekilde anlaştık. Ben otelden çok memnun kaldığımı belirtmek isterim.

Fuzhou

Fuzhou 6,5 milyon nufuslu bir baskent. Bir cok modern binasinin yanisira oldukca fakir bolgeleri de var. Sehri Minjiang Belgong nehri ikiye bolmus, ayni bizde Bogaz`in iki yakasi gibi. Yasam da ayni sekilde, nehrin guney tarafi tamamen yerlesim bolgesi haline gelmis, kuzeyi ise is ve eglence merkezi. Haritadan sayabildigim 8 10 koprusu var. Ancak iki yaka arasinda herhangi bir deniz ulasimi yok, cunku nehir o kadar buyuk degil, koprulerden motorlu araclarla, otobuslerle ve yaya olarak gecilebiliyor. Sehrin gorunumunde gunduz ile gece arasinda cok buyuk fark var. Fotograflardan da goreceginiz gibi gece isiklandirmalari harika, sehir bambaska bir kimlige burunuyor. Sehrin icinde bir cik tapinak var, gezilecek yerler hakkinda bir sonraki yazimda bilgi verecegim.

Para Birimi

Cin para birimi YUAN. Bir Amerikan Dolari 6 Yuan, burada RMB diyorlar, ben de RMB diyecegim. Benim gorebildigim en buyuk 100 RMB, belki daha buyukleri de vardir ama sehir icinde kullanani gormedim. Aklinizda bulunsun, burada bir cok yerde Kredi Karti gecmiyor, China Union diye bir Ulusal sistemleri var, Kredi veya ATM kartlarinizla her yerden para cekebiliyorsunuz ki, tavsiyemde o olacak. Yaninizda para getirmeyin, buradan direk hesabiniza ulasarak cekin, hem guvenli, hem rahat.

Ulasim

Burada en buyuk kolaylik otobus, en zor seylerden birisi sanirim BOS TAKSI bulmak, ozellikle sabah ve aksam is saatleri sirasinda taksi bulmaniz neredeyse imkansiz. Ilk gun otelimden fuar alanina gidebilmek icin 45 dakika taksi bekledim. Otobusler cok rahat ve biraz harita uzerinde calistiktan sonra akliniza gelen her yere otobusle gidebilirsiniz. Aklinizda sadece otobus numaralarini tutsaniz yeter. Otobusler nereye giderseniz gidin 1 RMB, otobuse girerken bir kutuya 1 RMB attiniz mi tamamdir. Taksiler 8 RMB ile aciliyor, uzunca bir sure 8 RMB sonra artmaya basliyor. Taksiye binmekten cekinmeyin, cunku cok ucuz, sehri bir ucundan bir ucuna 20 30 RMB`ye gezersiniz. Otel ile Fuar alani yaklasik 25-30 km idi ve 40-50 RMB civari oduyorsunuz. Metro`yu hic denemedim.

Lisan

Iste burada en buyuk sorununuz bu, lisan. Fuzhou aslinda cok turistik bir yer ama Cin`liler icin. Yabanci yok denecek kadar az. Belki Cin`in buyuk sehirlerinde bu sorun degildir ama burada cok buyuk sorun. Ingilizce bilen birilerini bulmak neredeyse olanaksiz. O yuzden de yer bulma, yemek yeme, yol sorma, adres sorma, durak sorma gibi seyleri unutun. Bir cogu yazili gosterdiginiz seyleri dahi anlayamiyor. O yuzden size tavsiyem buralara gelirken mutlaka TURKCE - CINCE ( veya Ingilizce - Cince ) sozluk alin, aksi takdirde cok zorlanirsiniz. Ben bir cok ulkeye gittim, orada da lisan sorunu oldu ama hic bu kadar fazlasini yasamadim.

Motorsiklet - Bisiklet

Simdiye kadar en cok bisikleti Amsterdam`da gormustum, burasini inanilmaz buldum. Araba sayisindan cok motorsiklet ve bisiklet var. Her saniye saginizdan, solunuzdan bir motorsikletli geciyor. Ilk gun herhalde bir suru kaza oluyordur diye dusundum, ama kaldigim 5 6 gun boyunca hic trafik kazasi gormedim. Her yasta kadin-erkek motorsiklet kullaniyor. Yine fotograflarda goreceksiniz bir cok aile de kullanicilar arasinda. Sabahlari bir cok kizin makyajini yapmis, mini etegini giymis motorsiklet uzerinde goreceginiz baska ulke var midir bilmiyorum. Yagmur icinde onlemleri hazir, ozel motorsiklet yagmurluklari var, hemen cikarip kullaniyorlar.

Trafik

Kirmizi isikta durma haricinde burada hic bir trafik kurali gecerli degil, yaya seritlerine guvenerek sakin yola kendinizi atmayin, kesinlikle kimse durmuyor. yaya yururken ne yaparsaniz yapin, kararsiz kalmayin ve yurumeye devam edin. Arabalar ve Motorsikletler size gore kendilerini ayarliyorlar. Kımse kımseye yol vermıyor, hatta yol vermemek için akıl almaz işler yapıyorlar. Burada en cok duyacaginiz sey KORNA sesi. Herkesin ama herkesin bir eli kornada. Korna burada sadece UYARI icin kullaniliyor, ben o kadar zaman kimsenin trafikte sinirlendigini, kizdi[ini gormedim. Sabah ve Aksam is saatleri disinda aslinda trafik yogun degil. Ozellikle dortyol birlesimlerinde 3 dakikaya varan beklemeler olabiliyor.

Guvenlik

Gordugum en guvenli sehirlerden birisi. Oratada POLIS gormuyorsunuz, herkes birbirine cok saygili, gecenin bir saati de sokakta olsaniz kimse donup size bakmiyor. Zaten sehrin ana merkezi haric, yasam oldukca sakin. Yogun saatlerde trafik polisi oluyor ama onun dilsinda ben ne bir olay gordum, ne bir kavga. Ana merkezde de trafik ve insanlar hareketli olmasina karsin, yine dedigim gibi olaysiz ve guvenli bir hava esiyor, yani Guvenlik konusunda ben hic bir rahatsizlik duymadim.

Banyan Agaclari

Banyan agaclarina Fotograf Albumumde ozel bir yer ayirdim. Muhtesem bir agac ve sehrin her tarafi bunlar ile dolu, hatta o kadar cok ki burada Banyan agaclarindan bu sehre BANYAN Sehri adini bile vermisler. Genc Banyan agaclarindan, yasli Banyan agcalarian kadar nasil korumaya almislar gormelisiniz. ben de elimden geldigi kadar bu guzellikleri karelemeye calistim, mutlaka o albumu gormelisiniz derim.

Insanlar

Tek kelimeyle muhtesemler, ingilizce konusamiyorlar ama size karsi davranislari o kadar saygili ve sevgi dolu ki. Bir kere bir kac kelime ingilizce bilen hemen Cin`e Hos Geldiniz diyor. Genelde tarzanca anlasiyorsunuz, ancak o bile bazen zor oluyor, cunku mimik ve hareketlerin bile anlamlari farkli. Tek kelime ingilizce bilmeyen birisine tadini nasil buldun, begendin mi yi tarzanca dahi anlatamadim. Bizim el isaretlerimiz, yuz isaretlerimiz onlar icin pek bir sey ifade etmiyor, onlarinki de dogal olarak bize. Ya bir sekilde anlasiyorsun, ya da bos veriyorsun.

Kiyafet - Moda

Iste bu konuda cok basarililar. Kiyafetleri genelde biraz frapan da olsa cok siklar. Gunun her saatinde sokakta hani bizde genelde davete, yemege giderken bayan arkadaslarimizin giydigi kiyafetleri giyen kizlar, kadinlar gorebilirsiniz. Mini burada Moda, mini etek, mini elbise ve mini sort. Fizik olarak buyuk bir cogunluk minyon ve ince. Seksapele onem veriyorlar ama bunu sadece bacaklar bolgesinde yogunlastirmislar, ayni seksapellik dekolte-degaje konusunda hemen hemen hic yok, bu da sanırım doğal çünkü minyon ve minik göğüslü kadınlar genellikle Erkekleri soylemiyorum bile, dunyanin her yerinde oldugu gibi burada da ayni, kot pantalon, tshirt veya gomlek.

Alisveris

Bizdeki gibi bir suru buyuk Alisveri Merkezleri var ve ne ararsaniz var. Ayrica sokaklarda, caddelerde yuzlerce dukkanlari da var. Fiyatlar cok farkli degil. Ornek olarak: Bir Kola 3 RMB, meyve - kilosu 4 RMB, Su 1 RMB, Bira 10-15 RMB. Kiyafetlerde fiyat farklari var, ayni bizdeki gibi AVM`lerde daha pahali, dukkanlarda daha ucuz. Bazi dukkanlar indirim yapiyorlar, mesela ben bir gomlek aldim 59 RMB, sonra ayni marka gomlegi bir baska dukkanda 99 RMB`ye gordum. Indirimler takip edilebilirse oldukca ucuza seyler alinabilir, ama sunu da soyleyeyim burada ne varsa Turkiye`de de var, hani tasimaya deger mi, bence dusunun derim. Fiyatlar arasinda oyle ucurumlar yok.

Yeme & Icme

Acikcasi ben Istanbul`da Cim yemegi yiyordum ama burada hic denemedim. Nedeni aman bilmedgim bir seyi yemem degil, bana yemegi anlatacak kimsenin olmayisi. Bir cok lokantada ingilizce menu bile yok, hani anlatandan, konusandan vazgectim. O yuzden cesaret edip deneyemedim bile gitmeyi. Bir STEAK HOUSE!a gittim, adi bile ingilizce, menu de geldi, onda da sorun yok, sonra T-Bone Steak dedim ve well done - iyi pissin dedim, yani demeye calistim, bir IYI PISSIN`i anlatamadim. Pizza Hut ve McDonalds burada var ama Fuzhou`yu KFC ele gecirmis. Hemen hemen her yerde var. Yani yemek sorunu yok aslinda ama Cin yemeklerinden tatmak istiyorsaniz mutlaka bir rehberle gelmeniz lazim, yoksa ne siz ne istediginizi anlatabilirsiniz, ne yediginizi bilebilirsiniz.

Gece Hayati

Acikcasi gece hayatini pek tanima sansim olmadi, internetten buldugum ama kimseye tarif edemedigim ve ettirmedigim birkac bari bulamadim bile dogal olarak. Oteldeki hic bir personel tek kelime ingilizce bilmedigi icin bu konuda biraz cahil kaldim. Sadece bir aksam tesadufen buldugum bir bara gittim, tek basiniza da cekiniyorsunuz dogal olarak ama bardaki insanlar hemen toplandilar yanima. Bir bira ictim, 30 RMB. Her yerde oldugu gibi burada da benden baska yabanci yoktu. Eglenceli bir yerdi ama fazla kalmadim. O yuzden gece hayati hakkinda eminim Pekin, Sanghay daha eglencelidir.

Gezilecek Yerler

Bir cok yer ucretsiz, fotograf cekme izni de veriyorlar. Bir tek Xcihan Tapinagi ucretli, o da 20 RMB ama deger. Bu tapinagi gormeden donmemeniz lazim zaten, inanilmaz Budha heykelleri var. Bunun disinda Parklar cok var, yesili tuketmemisler, sehrin her tarafinda Parklar yapmislar ve isin ilginci koruyorlar ve geziyorlar. Gunun herhangi bir saatinde bile parklar dolu. En guzeli de fotograflar da var, birlikte yaptiklari danslari veya meditasyonlari. Parkin bir bolumunde 30 40 kisi bir muzik esliginde meditasyon yapiyor veya dans ediyor. Gezilecek yerler aşağıda sıraladım, albümlerden de görebilirsiniz.

Panda World, Xicihan Temple, San Feng Qi Xiang, West Lake Park, Hot Spring Park, Fuzhou Museum, Jontoog Koprusu, Wusi Square & Mao Heykeli, PC & Electronic Market, Stone Carving Mall, Powerlong Mall, Banyan Trees

Umarım keyifli bir gezi yazısı olmuştur. Bir nebze size Çin'i yaşatabildiysem ne mutlu bana.

Sevgilerimle,

Haluk

06.11.2011 16:03

Van için Herkes Tek Yürek!

2011-10-24T19:42:00.000+03:00

Van Depremi'ne duyarlılık gösteren ve zor durumda olan depremzedelere yardım elini uzatmak isteyen vatandaşlarımız için bir liste hazırladık. Aşağıdaki kanallardan dilediğinizi seçerek yardımlarınızı en kolay şekilde Van'a ulaştırabilirsiniz:

1. KIZILAY

2868'e tüm operatörlerden boş bir SMS göndererek Kızılay'a 5 TL bağışta bulunabilirsiniz.

Ayrıca havale yoluyla destek olmak isteyenler, tüm bankalardaki "Türk Kızılayı" hesaplarından bağış yapabilir. Ayni bağışlar Türk Kızılayı lojistik merkezleri ve şubeleri tarafından kabul edilecektir. Tüm Kızılay şubelerinin iletişim numaralarını buradan öğrenebilirsiniz.

2. AKUT

Tüm GSM operatörlerinden 2930'a göndereceğiniz AKUT yazan bir SMS ile AKUT'a 5 TL bağışta bulunabilirsiniz.

Kredi kartını kullanarak internet üzerinden bağış yapmak isteyen vatandaşlarımız CardFinans ya da diğer banka kartlarını kullanarak bağışta bulunabilirler.

Havale/EFT için Banka Hesap Numaraları;

T. İş Bankası - Gayrettepe Şubesi - TR14 0006 4000 0011 0800 6666 63

Finansbank - Gayrettepe Şubesi - TR92 0011 1000 0000 0001 9576 70

Garanti Bankası - Ortaklar Cad. Şubesi - TR26 0006 2000 3570 0000 0029 30

3. BAŞBAKANLIK YARDIM KAMPANYASI

Başbakanlık tarafından Van’da yaşanan deprem nedeniyle başlatılan yardım kampanyası çerçevesinde saptanan banka hesap numaralarına buradan ulaşabilirsiniz.

4. KARGO FİRMALARI

Yurtiçi Kargo, PTT Kargo, MNG Kargo ve Aras Kargo yardım gönderilerini ücretsiz olarak ihtiyaç sahiplerine ulaştırmaktadır.

5. HÜRRİYET EVLERİ

Deprem sonrası yaralarını sarmaya çalışan ve kış öncesinde evsiz kalan Van için Hürriyet Gazetesi de büyük bir seferberlik başlattı. Hürriyet, Van’da kış koşullarına dayanıklı, mutfak, banyo ve tuvaleti olan "Hürriyet Evleri" kuracak. Kızılay işbirliğinde başlatılan kampanya ile her biri 6 bin liraya kurulacak evler, evsiz kalan vatandaşlara sıcak bir yuva olacak.

Van Depremi - Hürriyet Gazetesi Bağış Hesapları

T. İş Bankası Mithatpaşa Şubesi

4228 - 0971947 / IBAN TR370006400000142280971947

T.C. Ziraat Bankası Kızılay Şubesi

Hesap No 685-2868-5189 / IBAN TR060001000685000028685189

Garanti Bankası Kızılay Şubesi

Hesap adı: Van Depremi - Hürriyet

Şube: 082 Hesap No: 6294703 / IBAN TR72 0006 2000 0820 0006 2947 03

Yapacağınız ufak bir yardım zor durumdaki bir çok insanı hayata bağlayan bir umut olacaktır. Mesajımızın ulaştığı herkesi, deprem bölgesinde yardıma ihtiyacı olan vatandaşlarımıza yardım etmeye davet ediyoruz.

Bir bumads sosyal sorumluluk içeriğidir.

GOOOOOOLLLLLLLLLL....Golün adını unuttuk, neden mi?

2011-10-23T23:09:00.000+03:00

Futbolumuz günden güne ilerliyor mu, geriliyor mu bilemem ama gerileyen bir şey var ki, o da GOL sayısı.

Nereden aklıma geldiyse ligtv'nin web sayfasından İngiltere, Almanya, İspanya ve İngiltere'nin puan durumlarına ve gol sayılarına baktım, bir de döndüm bizim değerlere baktım, inanın arada dağlar kadar fark var.

Tamam bazı ligler bizden 2 takım fazla oynuyor, bazılarında ise 9. hafta, bizde ise 7. hafta bitti. Bunları da hesaba katıyorum.

İspanya'ya bakalım mesela; Real Madrid 8 hafta sonunda 19 Puan ile LİDER, takipçisi Barcelona 18 puanla ikinci, sadece ikisinin attığı gol sayısı 54 ( Real Madrid 28, Barceloan 26 ). Lig 20 takımla oynanıyor ve atılan toplam gol sayısı 189.

İngiltere'ye bakalım; Manchester City 9 hafta sonunda 25 puan ile LİDER, takipçisi Manchester United 20 puanla hemen arkasında ki - son maçta City, United'ı 6-1 gibi bir skorla yendi. Bu iki takımın attığı toplam gol sayısı kaç biliyor musunuz? Tam 59 ( City 33, United 26 ). Lig 20 takımla oynanıyor ve atılan toplam gol sayısı 246.

Almanya'ya bakalım; Bayern Münih 10. hafta sonunda 22 puan ile LİDER, takipçisi Dortmund 19 puanla ikinci. Sadece bu iki takımın attığı gol adedi 46 ( Bayern 26, Dortmund 20 ). Lig bizim gibi 18 takımla oynanıyor ve atılan toplam gol sayısı 257.

Son bir de İtalya'ya bakalım; Udinese 7. hafta sonunda 17 puan ile LİDER, takipçisi Atalanta ise 16 puanla arkasında. Bu ikisinin attığı gol adedi 20. Lig 19 takımla oynanıyor ve atılan toplam gol sayısı 166.

Şimdi anamızın ligine dönelim; Fenerbahçe 7. hafta sonunda 17 puanla LİDER, takipçisi Galatasaray 16 puanda. Her ikisinin attığı gol toplamı 22 ( FB 12, GS 11). Lig 18 takımla oynanıyor ve atılan gol adedi 159. Banka Asya Ligi'de farklı değil, orada da 7. hafta ve 18 takımla oynanıyor ve atılan toplam gol adedi 148.

Rakamlar size de ilginç gelmedi mi? İtalya ile benzerlikler göstermekle birlikte, devler liginde yer alan takımların ve ülkelerin gol ortalamalarına bakın, hemen hemen aynı haftalardayız, İspanya - İngiltere - Almanya almış başını gitmiş. 200 üzerinde gol adedi. Sadece 1. ve 2. takımların atmış oldukları gol, bizim 12 takımın attığı gollerin toplamından bile fazla neredeyse.

Gol'e taklıdım çünkü futbolun keyfi GOL. Golsüz ama muhteşem geçen maçlarda var şüphesiz ama futbolu bu kadar sevdiren şey GOLLER ve biz bunlardan yoksunuz. Vasat hatta kötü diyebileceğim zevksiz bir futbol, kırk yılda bir denk gelirse muhteşem goller ama genele bakın az gol ve vasat futbol.

Geçtiğimiz seneler de farklı değildi ama bu sezon iyiden iyiye hissediliyor artık. Bu yüzden de dikkat edin taraftarlar maça gelmiyor artık. Neden gelsin? Bıktı artık orta saha - vasat futboldan, gol izleyemiyor, takımlar gol atmak için değil, gol yememek için planlar yapıyor.

Taraftar baskısı, mağlubiyet baskısı olmasın diye kimse artık hücum futbolu oynatmıyor. Eskiden 2 santraforla oynardı takımlar, şimdi kendi evinde bile neredeyse santraforsuz oynayacak. Orta Saha, güçlkü orta saha diye bir şey çıktı, takım topu sağdan sola verse orta sahada dönse başarılı oluyor, topu alıpta ileri giden yok, gol atmaya çabalayan yok.

Sakın bu Dünya genelinde demeyin diye size dünya genelini gösterdim, bu artık BİZİM sorunumuz, kimsenin değil. Yeteneksiz isimlere dünyanın parasını verip getirmekle olmuyor bu işler. İyi diye getirdiklerin de zaten bir süre sonra bakıyor ki burası cennet, kendisini yormaya tenezzül etmiyor.

Olan kime oluyor, TARAFTARA. Gol izlemek için, kazanmak için giden taraftar, saçma sapan futbol, kısır gol pozisyonları yaşadıktan sonra evine dönüyor, İngiltere, İspanya, Almanya maçlarını tercih ediyor seyretmek için. Hatta denk gelirse maç tercihini bu maçları seyretmeden yana kullanıyor, çünkü daha zevkli ve heyecanlı.

Umarım GOL problemimizi çözeriz de , eskisi gibi keyifli ve gollü maçlar seyrederiz.

Sevgilerimle,
Haluk
23.10.2011 22:30

Karpuz Seçer Gibi Sigorta Seçin!

2011-10-21T09:53:00.000+03:00

Sigortadukkanim.com, Türkiye’deki sigorta sisteminde çığır açacak bir yenilik ve espri anlayışıyla sektöre giriş yaptı.

“Karpuz seçer gibi sigorta seçin” mantığıyla en bol seçenek ve en ucuz fiyat avantajıyla sigorta ihtiyacınıza en hızlı çözümleri üretiyor. Sistemin karpuzla bağlantısını merak edenler için şu eğlenceli video son derece açıklayıcı:

Çok fazla sigorta şirketi ve çeşidi bulunduğu için, sigorta konusunda da seçim yaparken yardım gerekiyor tabii... Sigortadukkanim.com işte tam bu filmdeki karakter gibi ortaya çıkıyor; kasko ya da trafik sigortasında size en uygun online poliçeleri önünüze seriyor. İhtiyacınıza göre karşınıza gelen bu online teklifleri karşılaştırabiliyor ve size uygun olan sigorta poliçesini tercih edebiliyorsunuz. Geriye de “size en uygun fiyatı” veren online teklifi kabul etmek kalıyor.

Daha detaylı bilgi almak isteyenler; www.sigortadukkanim.com adresini ziyaret edebilirler.

Bir bumads advertorial içeriğidir.